الغارات - تلخیص و ترجمه عبدالمحمد آیتی - الصفحة ٨٥ - خبر رفتن محمد بن ابى بكر به مصر و حكومت او بر مصر،
نيز از عبايه روايت شده كه على (ع) به محمد بن ابى بكر و مردم مصر نوشت:
اما بعد، شما را به ترس از خدا و عمل به چيزى كه از آن بازخواست مىشويد وصيت مىكنم. شما رهين آن هستيد و به سوى آن رهسپاريد. خداى عزّ و جل گويد: «كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ» و نيز گويد «وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ» و گويد: «فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ.»
بدانيد اى بندگان خداى. خدا شما را از اعمالتان- از خرد و كلان- بازخواست خواهد كرد. اگر ما را عذاب كند ما ستمكارتر بودهايم و اگر ببخشايد او بخشايندهترين بخشايندگان است. و بدانيد كه بنده خدا هنگامى به بخشايش و آمرزش خدا نزديكتر است كه در راه فرمانبردارى او گام بر دارد و از خطاهاى خويش توبه كند.
بر شما باد ترس از خداى عزّ و جل زيرا در خداى ترسى آن چنان خيرى است كه در هيچ چيز ديگر نيست و به پايمردى آن چنان خيرى به دست آيد كه از هيچ چيز ديگر به دست نيابد و آن خير، خير دنيا و خير آخرت است. خداى تعالى مىگويد: «از پرهيزگاران پرسند: پروردگار شما چه چيز نازل كرده است؟ گويند بهترين را. به آنان كه در اين دنيا نيكى كنند نيكى پاداش دهند و سراى آخرت از آن نيكوكاران است [١٦٤].»
و بدانيد اى بندگان خدا كه مؤمن براى سه هدف عمل مىكند: يا براى خير دنياست كه پاداش آن را در دنيا خواهد ديد. خداى سبحان گويد: «پاداشش را در دنيا به او داديم و او در آخرت از صالحان است [١٦٥].» يا براى خداى تعالى است كه پاداش او در دنيا و آخرت مىدهد. در دو سراى مهمات او كفايت كند و گفته است: «اى بندگان من كه ايمان آوردهايد از پروردگارتان بترسيد. براى آنان كه در حيات اين جهانى نيكى كردهاند، پاداش نيك است و زمين خدا پهناور است. مزد صابران بىحساب و كامل ادا مىشود [١٦٦]» پس آنچه خدا در دنيا به آنها مىدهد در آخرت از آنان حسابش را نمىكشد.
چنانكه گويد: پاداش آنان كه نيكى مىكنند نيكى است و چيزى افزون بر آن [١٦٧] حسنى در اين آيه همان بهشت است و «زياده» نعمتى است كه در دنيا به آنان ارزانى داشته.
و اما خير آخرت، خداوند تعالى با هر حسنهاى سيّئهاى را زايل مىكند.
«نيكيها بديها را از ميان مىبرند، اين اندرزى است براى اندرزپذيران [١٦٨].» چون روز قيامت شود حسناتشان را حساب كند و در برابر هر حسنهاى ده برابر تا هفتصد برابر پاداش دهد. «و اين پاداشى است كافى از جانب پروردگارت [١٦٩]» يا «پاداش اينان به سبب اعمالشان دو برابر است و ايمن در غرفههاى بهشت هستند [١٧٠]» پس بدان رغبت كنيد و بدان عمل كنيد و بدان بشتابيد.
و بدانيد اى بندگان خدا. مؤمنان پرهيزگار خير اين جهان و آن جهان را بهره خويش ساختند. با دنياداران در دنيايشان شريك شدند ولى دنياداران در ثوابهاى آخرت با آنان شريك