باید قبل از آنکه دیگران را مسئول بشناسد به فرمانها و دستورها و کارهای‌ خود رسیدگی کند شاید علت شکست را در خطاهای خود بیابد . عالی ترین مظهر عقل و تربیت صحیح ، خطا یابی از خویشتن است ، یعنی انسان بتواند در دریای ژرف افکار و اندیشه‌ها و تمایلات و افعال و اقوال خود فرو برود و خطاهای خود را بیابد و انگشت روی آنها بگذارد و آنها را از خود دور کند . از بشر انتظار اینکه خطا نکند خطاست . بشر جایز الخطاست ، از بشر باید انتظار داشت که خطاهای خود را تکرار نکند ، از خطاهای خود استفاده‌ کند . یعنی چه از خطاهای خود استفاده کند ؟ یعنی آنها را بشناسد و مصمم‌ گردد که تکرار نکند . فرق مؤمن و غیر مؤمن در این نیست که این خطا می‌کند و آن خطا نمی‌کند ، فرق آنها در این است که مؤمن خطای خود را تکرار نمی‌کند ، بیش از یک‌ بار خطا نمی کند ، اما غیر مؤمن چندین بار صدمه کاری را می‌خورد و باز آنقدر بصیرت ندارد که بار دیگر تکرار نکند . از خداوند مسئلت داریم که‌ به ما توفیق دهد از خطاها و لغزشهای خود پند بگیریم .