همکاری یکدیگر و با اجتماع و اتحاد و فعالیتهای اجتماعی به حقوق خود برسند ، می‌فرماید : هیچ کس هر اندازه دارای مقام شامخی باشد نباید این‌ خیال را در دماغ خود قرار بدهد که من بالاتر از این هستم که احتیاج به‌ همکاری دیگری داشته باشم ، و درباره هیچ کس هم هر اندازه در نظرها کوچک‌ بیاید و به چشم نیاید نباید فکر کرد که او کوچک تر از این است که دعوت‌ به همکاری بشود و یا به خود او کمک بشود ، نه کسی بالاتر از مقام‌ همکاریهای اجتماعی است و نه کسی پایین تر ، همه محتاج اند و به همه‌ احتیاج هست .
قرآن کریم می‌فرماید : " « و تعاونوا علی البر و التقوی و لا تعاونوا علی الاثم و العدوان »" [١] در کارهای خوب ، در احسانها و منشأ خیر شدن‌ها و بر اقامه تقوا و طهارت ، یکدیگر را اعانت کنید و به کمک‌ یکدیگر بشتابید ، و اما در شر و فساد و کینه توزی‌ها یکدیگر را اعانت‌ نکنید . امیرالمؤمنین راجع به اتفاق و اتحاد بیانات زیادی دارد ، در اینجا با این فکر مبارزه می‌کند که بعضی از مردم را غرور می‌گیرد و خودشان‌ را ما فوق هم فکری و همکاری ، ما فوق عقل و فکر و عمل دیگران فرض می‌کنند ، فکر نمی‌کنند که عقل فرد هر اندازه صائب باشد و عمل فرد هر اندازه مؤثر باشد مثل عقل اجتماعی و عمل اجتماعی نیست . در دستورات دین مقدس اسلام‌ به مشورت توصیه اکیدی شده خصوصا در کارهای اجتماعی . اولا خود قرآن‌ می‌فرماید : " « و الذین استجابوا لربهم و اقاموا الصلوه و امرهم شوری‌ بینهم و مما رزقناهم ینفقون »" [٢] آنها که دعوت الهی را پذیرفته و نماز را

[١] مائده / [٢] [٢] شوری / . ٣٨