حق از آنها سلب نمی‌شود که به همکاری دعوت بشوند ، سخن که به اینجا رسید یکی از مستمعین مثل اینکه تهییج شد و تحت تأثیر و احساسات خود قرار گرفت ، از جا حرکت کرد و از آن حضرت تشکر و ثنای بلیغی کرد ، بعد از حرفهای او دو مرتبه حضرت به سخن در آمد و جمله‌هایی فرمود ، از آن جمله‌ ها من امشب فقط یک نکته را که باز در مورد حق است و مکمل مطالب گذشته‌ است عرض می‌کنم ، آن نکته این است که حضرت آمادگی خود را برای شنیدن‌ هر نوع انتقادی و عرضه داشتن پیشنهادهای اصلاحی ذکر می‌کند و می‌گوید با من‌ به تعارف و رودرواسی و مجامله رفتار نکنید ، هر چه به نظرتان می‌رسد بگویید ، فرمود : " « و لا تخالطونی بالمصانعة و لا تظنوا بی استثقالا فی‌ حق قیل لی و لا التماس اعظام لنفسی ، فانه من استثقل الحق ان یقال له او العدل ان یعرض علیه کان العمل بهما اثقل علیه » " [١] با من با تعارف و تملق و رودرواسی رفتار نکنید ، گمان نبرید که گوش من برای‌ شنیدن انتقاد و عرضه شدن اینکه مقتضای حق این است که چنین و چنان باشی‌ سنگین است ، بدانید آن کس که شنیدن انتقاد و تذکرات و سخن حق بر گوشش‌ ثقیل است عمل بر طبق حق بر او سنگین تر خواهد بود ، علامت اهل حق و اهل‌ عدل این است که از تذکرات و انتقادات پروا ندارند .
این جمله را برای این فرمود که قبلا آن مرد پا شده بود و از آن حضرت‌ مقداری ثنا و ستایش کرده بود ، خواست به مردم بفهماند که گمان نکنید من‌ خوشم می‌آید که از من تعریف کنید ، بنای کار را بر

[١] نهج البلاغه ، خطبه . ٢١٤