آن خداوند متعال است که خالق من است ، من حاضرم علاوه بر بردگی ، در چهار دیواری زندان هم بسر ببرم و بنده شهوت و هوا نشوم ، حاضرم این‌ محرومیت و محدودیت ظاهری را بپذیرم و آن بند را بر گردن ننهم ، رو کرد به درگاه خداوند متعال و گفت : " خدایا زندان در نظر من از آنچه اینها مرا به آن می‌خوانند محبوب‌تر است " . در تاریخ ، شواهد زیادی هست از کسانی که از لحاظ قانون مالکیت ، غلام‌ و برده و مملوک بودند ولی از لحاظ روح و عقل و فکر در منتهای آزادی‌ بودند . مگر لقمان حکیم که قرآن کریم سوره‌ای به افتخار او و نام او اختصاص داده برده و بنده نبود ؟ در عین حال از لحاظ عقل و روح و اخلاق در منتهای آزادمنشی بسر می‌برد . و شواهد زیادتری همیشه در جلو چشم خود می‌بینیم از کسانی که به حسب قانون مالکیت آزادند ولی اسیر و برده‌اند ، عقل و فکرشان برده است ، روح و دلشان برده است ، شهامت و اخلاقشان برده‌ است . قرآن کریم می‌فرماید : " بگو زیان کرده واقعی آن کسانی هستند که‌ خودشان را باخته‌اند و شخصیت انسانی خود را از دست داده‌اند " . اینکه‌ کسی در صحنه زندگی جامعه خود را ببازد ، یا خانه و مسکن خود را ببازد ، یا پول و ثروت خود را ببازد ، یا مقام اجتماعی خود را ببازد ، آنقدر مهم‌ نیست که کسی شخصیت معنوی و انسانی خود را ببازد ، حریت و شهامت خود را ببازد ، شجاعت خود را ببازد ، استقلال و مناعت خود را ببازد ، صفا و صمیمیت خود را ببازد ، وجدان و قلب حساس خود را ببازد ، عقل و ایمان‌ خود را ببازد ، روح استغنا و فتوت خود را ببازد . مردم همان طوری که علی علیه السلام فرمود دو دسته‌اند : یک دسته در بازار این جهان خود را می‌فروشند به پول و مقام و هوا و هوس