حکمتها و اندرزها - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٤
عبدالحمید ، کاتب معروف و کاتب مروان بن محمد آخرین خلیفه اموی بود و اصلا هم اهل شام است ، این مرد ضرب المثل بلاغت و فصاحت و نویسندگی است تا آنجا که گفتهاند : " بدأت الکتابة بعبد الحمید و ختمت بابن العمید " نویسندگی با عبدالحمید شروع شد و به ابن العمید ختم شد . وقتی که از عبدالحمید میپرسند : " ما الذی خرجک فی البلاغه ؟ " چه چیز تو را به این بلاغت رساند ؟ گفت : " حفظ کلام الاصلع " کلمات اصلع یعنی علی را حفظ کردم . این مرد همان طور که عرض کردم از نزدیکان امویهاست و اصلا اهل شام است و در عین حال اقرار میکند که استاد من در این فن علی بن ابیطالب است . جاحظ در البیان و التبیین جلد اول ، این جمله را از علی علیه السلام نقل میکنند : " « قیمة کل امری ما یحسنه » " . بعد میگوید اگر در همه این کتاب جز این کلمه نبود کافی بود ، بلکه فوق کفایت بود و بهترین سخن آن است که در عین اختصار معنایی عالی در برداشته باشد . میگوید : " و کان الله عزوجل قد البسه من الجلالة و غشاه من نور الحکمة علی حسب نیة صاحبه و تقوی قائله " یعنی مثل این است که خداوند متعال این جمله را با جامهای از جلالت و نوری از حکمت پوشانیده است و روح و نیت و تقوای گویندهاش در او ظاهر شده است . بعد میگوید : " و اگر سخن از لحاظ معنا عالی و از لحاظ لفظ ، فصیح باشد و تکلف در او به کار نرفته باشد با قلب آدمی آن طور میکند که باران با زمین پاکیزه میکند " . این شخص هم که این تعبیر را میکند از شیعیان و دوستان امیرالمؤمنین نیست ، بلکه گفتهاند : " و کان مائلا الی النصب " او را