حکمتها و اندرزها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٣
علاقه به زن و فرزند را در دل آدمی قرار داده برای آن که نسل باقی بماند ،
خداوند میل به عزت و قدرت را در انسان قرار داده ، و همچنین میل به
کسب علم و میل به زیبایی و هر میل دیگر که در انسان هست . پس همچنانکه
خود موجودات و مواد عالم را که مخلوقات خدایند نمیشود گفت بد است ،
علاقهها و میلهایی که در انسان نسبت به این امور هست بد نیست ، و همان
طوری که هیچ عضوی از اعضای انسانی حتی یک مو و یک رگ باریک تر از مو
، هیچ رشتهای و هیچ نسجی در بدن لغو و بی حکمت نیست و هیچ عضو زائد در
بدن نیست ، رشتههای روحی و علاقهها و محبتهای روحی نیز همین طور است ،
هیچکدام زائد نیست ، هیچ میل و علاقه زائد در روح نیست ، پس ترک دنیا
به معنای ترک علاقه و محبت دنیا هم همان اشکالی را دارد که ترک خود
دنیا دارد ، این اشکال .
و اما جواب و توضیح : مقصود از اینکه میگویند علاقه دنیا و محبت دنیا
مذموم است ، آن علاقه و میل فطری نیست ، آن ممدوح است . در قرآن کریم
این علاقهها و محبتها به عنوان آیت و نشانه حکمت خداوند ذکر شده :
« و من آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا لتسکنوا الیها و جعل بینکم
موده و رحمة »[١] .
از آیات الهی این است که برای شما از جنس خود شما جفت آفرید تا با
آنها آرام بگیرید و شما را به یکدیگر مایل و علاقهمند ساخت .
[١] روم / . ٢١