رحمت واسعه خود آن را می‌پذیرد . توبه در دو موقف و دو موطن پذیرفته‌ نمی‌شود : یکی در همین دنیا آنگاه که کیفر رسیده باشد ، و در حقیقت حالتی‌ که انسان در این وقت به خود می‌گیرد صورت توبه دارد ولی حقیقت توبه‌ ندارد . در سوره مبارکه مؤمن آیه ٨٥ درباره بعضی از اقوام گذشته که دچار عقوبت الهی شدند می‌فرماید : " همینکه عقوبت سخت ما را دیدند اظهار داشتند که به خدای یگانه‌ ایمان آورده ایم و تمام آن چیزهایی را که شریک خداوند ساخته بودیم به‌ دور ریختیم . ولی اینچنین توبه و ایمانی که بعد از مشاهده عقوبت سخت‌ پیدا شود هرگز به حال آنها سود نخواهد بخشید . این سنتی است از خداوند که همیشه بوده است و کافران در این موطن و موقف زیان کرده‌اند " . درباره فرعون نیز در قرآن کریم آمده است که فرعون دست از سر بنی‌ اسرائیل بر نمی‌داشت . در حالی هم که آنها به رهبری موسی از مصر خارج‌ شدند باز آنها را تعقیب کرد تا آنوقت که در دریا آنها را تعقیب کرد و غرق شد . در آن حال فریاد بر آورد : به خدای یگانه که قوم موسی به آن‌ ایمان آورده‌اند من هم ایمان آوردم و تسلیم او هستم . به او گفته شد : حالا و در این وقت ؟ ! و حال آنکه تا لحظه‌ای پیش آدمی فسادگر بودی . موقف دوم که توبه پذیرفته نمی‌شود جهان آخرت است . همینکه آدمی بدان‌ جهان رفت دیگر توبه و پشیمانی سودی ندارد ، نه تنها بدان جهت که در آنجا آدمی کیفر را حاضر و مشهود می‌بیند بلکه بدان جهت که در آنجا دیگر عمل و تغییر تصمیم و حرکت و تکامل