حکمتها و اندرزها - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩
مافات را جبران کنیم . در قرآن کریم حال مردمان تفریط کار و عمر ضایع کن را بعد از مرگ چنین بیان میکند که آنها با التماس میگویند : خدایا ما را برگردان به دنیا تا به عمل صالح ، گذشته از دست رفته را جبران کنیم . جواب میرسد : دیگر این راه برگشت ندارد . در احوال یکی از مردان خدا مینویسند که در خانه خود قبر خود را کنده بود و گاهی میرفت و در آنجا میخوابید و بعد به خود چنین تلقین میکرد که فرض میکنیم من مردهام و التماس میکنم که مرا برگردانید به دنیا تا گذشته از دست رفته را جبران کنم و از گناهان توبه کنم ، عمل صالح بجا بیاورم ، و فرض میکنم که استثنائا این تقاضا و خواهش تنها در مورد من پذیرفته شده و اجازه داده شده و به دنیا برگردم و عمل صالح انجام دهم . به این ترتیب آن مرد خداشناس به خود تلقین و موعظه میکرد . آدمی نباید این قدر در غفلت بسر ببرد که احتیاج به چنین عملیات وحشت آوری برای تذکر و بیداری خویش داشته باشد ، باید بیدارتر و هشیارتر از اینها باشد ، باید از اطوار زندگی خود یعنی از اینکه میبیند روزگار بدون یک لحظه سکون و آرامش ، او را مرحله به مرحله حرکت داده ، از کودکی به جوانی و از جوانی به پیری آورده پند بگیرد ، باید به این حقیقت پی ببرد که جهان دستگاه مساعدی است برای کشت و زرع ، و زارع ، آن میدرود عاقبت کار که کشت :
| خرما نتوان خورد از این خار که کشتیم |
| دیبا نتوان بافت از این پشم که |
| رشتیم بر لوح معاصی خط عذری نکشیدیم |
| پهلوی کبائر حسناتی ننوشتیم |