هم در جهان دیگر بهترین پاداش را به آنها می‌دهیم " . نکته جالب در این آیه کریمه این است که قرآن کریم مردم بی ایمان و بدکار را زنده و حساس نمی‌خواند ، می‌فرماید کسانی که نیکوکاری کنند و ایمان و علاقه به معنویت داشته باشند ما آنها را زندگی می‌کنیم و از مردگی‌ خارج می‌سازیم ، آن وقت می‌فهمند که معنای زندگی و خوشی و سعادت چیست ، آن وقت می‌فهمند که زندگی بی معنا و بی هدف نیست ، می‌فهمند سعادت‌ واقعیت دارد ، می‌فهمند که می‌شود در این دنیا طوری زندگی کرد که کدورتی‌ از رنج و ناراحتی وجود نداشته باشد . پیغمبران الهی آمده‌اند که به ما راه زندگی و به تعبیر دیگر در ورودی‌ زندگی و خوشبختی را نشان دهند ، آمده‌اند که به بشر بفهمانند که بدی و بدکاری و هوسبازی و دروغ و خیانت و منفعت پرستی و کینه توزی و خود پرستی راه ورودی زندگی و طریق رسیدن به سعادت و آرامش و رضایت خاطر نیست ، در ورودی زندگی و خوشبختی ، نیکی و نیکوکاری ، راستی و درستی و استحکام اخلاقی و خیرخواهی و مهربانی است ، تنها ایمان و اعتقاد به‌ معنویات و سپس نیکوکاری بر اساس آن اعتقادات مقدس است که قلب را آرام و رضایت خاطر را تأمین می‌کند و سعادت را میسر می‌سازد . در حدیث است که : " خداوند خوشی و آسایش را در دو چیز قرار داده : یقین و رضایت خاطر ، و ناراحتی و رنج را در دو چیز دیگر قرار داده : تردید و خشم " . " یقین " همان ایمان محکم و پا برجاست به اینکه جهان‌ مدبری دارد حکیم و آنچه انبیاء به عنوان بشارت و