چراغ را روشن نکنند دست به غذا دراز نمی‌کنند و اما اگر بر سر سفره فکری‌ بنشینند هیچ در اندیشه نمی‌شوند که چراغ عقل را روشن کنند تا با چشم‌ بصیرت ببینند این غذای روحی که وارد روحشان می‌شود چه نوع غذایی است " . همان طوری که غذاهای جسمانی بعضی مقوی و بعضی ضعف آور است ، بعضی‌ نشاط انگیز و بعضی مقوی و بعضی ضعف‌آور است ، بعضی نشاط انگیز و بعضی‌ سستی آور و بی حال کننده است ، بعضی موجب سلامت و بعضی مسموم کننده‌ است ، غذاهای فکری نیز همین طور است ، تعلیماتی که آدمی فرا می‌گیرد و کتابهایی که مطالعه می‌کند و مقالاتی که می‌خواند و سخنرانی‌هایی که گوش‌ می‌کند از لحاظ اثر همه یکسان نیستند ، بعضی ها راستی فکر و اراده را قوت‌ می‌بخشد و بعضی یأس و نومیدی می‌بخشد . بعضی از تعلیمات است که آدمی را به حیات و زندگی و نظام آفرینش خوشبین می‌کند . تعلیمات دینی اگر به‌ صورت درستی آموخته شود ارزش حیات و زندگی و هدف آن را بالا می‌برد و نظام آفرینش را محبوب و دوست داشتنی می‌کند ، آدمی را به سرنوشت‌ دیگران علاقه‌مند می‌سازد ، و اما بعضی تعلیمات دیگر است که حیات و زندگی‌ را در نظر انسان بیهوده و بی هدف و خلقت را عبث معرفی می‌کند ، روحیه‌ آدمی را نسبت به همه چیز و همه کس حتی نسبت به خودش بدبین می‌نماید . تعلیمات بسیاری از افرادی که خودشان روحیه ضد دینی دارند همین اثر را دارد . در حوادث روز که به وسیله روزنامه‌ها ثبت می‌شود مکرر می‌خوانیم که‌ فلان جوان خودکشی کرد و نامه‌ای از او به دست آمد که نوشته است احدی‌ مسؤول قتل من نیست ، من خودم شخصا دست به این اقدام زدم ، علت اصلی‌ مطلب این است که از زندگی خسته شدم . بعد که تحقیق