موجب اعجاب همگان واقع می‌گردد . هر وقت دیده یا شنیده شود که شخصی کار مهمی انجام داد ، مثلا کشفی و اختراعی کرده ، کار فوق العاده‌ای انجام داده ، اول چیزی که در مغزها معمولا خطور می‌کند این است که چه نابغه‌ای بوده ! چه استعداد فوق العاده‌ای‌ داشته ! چه مغز عجیبی داشته ! همه موفقیتها را به حساب نبوغ و مغز بزرگ‌ و فکر بلند و هوش تیز می‌گذارند ، خیال می‌کنند نبوغش به قدری زیاد بوده‌ که فقط چند ساعت یا چند روز به خود زحمت داده و چنین توفیقی حاصل کرده‌ است . هیچکس متوجه یک مطلب دیگر که آن هم به نوبه خود یک رکن اساسی‌ است نمی‌شود و آن حوصله زیاد است ، فکر نمی‌کند که سی سال این مرد مثلا خاکها را در بیابانها زیر و رو کرده و انواع مشقتها را متحمل شده تا فلان‌ کشف تاریخی را کرده و فلان اثر را به دست آورده و تحقیق کرده است . نمی‌توان به طور حتم ادعا کرد که مخترعین و مکتشفین هر عصری با استعدادترین افراد آن عصر بوده‌اند ، زیرا ممکن است افراد مستعدتری‌ بوده‌اند ولی فاقد یک شرط دیگر بوده‌اند و آن حوصله و صبر زیاد است . صبر و حوصله است که دوست قدیمی ظفر و موفقیت است ، در اثر صبر و حوصله‌ است که نوبت ظفر می‌رسد . اگر صبر و استقامت و حوصله باشد بی استعدادترین افراد هم ولو در یک زمان طولانی به هدف خواهند رسید ، همان‌ طوری که مولی علی علیه السلام فرمود : " آدم با حوصله ظفر را به چنگ‌ خواهد آورد ولو بعد از یک زمان طولانی " .