جاهلانه صورت گیرد ، علم ، افزایش دهنده اثر و ارزش کار است . هر کاری‌ را که در نظر بگیریم می‌بینیم اگر با علم و شناسایی و معرفت توأم گردد اثر و ارزش بسیار بیشتری پیدا می‌کند . روی همین اصل است که در اسلام دو چیز محترم است : کار و دانش ، و دو چیز مردود است : بیکاری و نادانی . ولی این نکته را از اسلام نباید فراموش کرد که کار و دانش که محترم‌ است از یکدیگر جدا نیستند ، یعنی نه این است که برای بعضی کار محترم‌ است و برای بعضی دیگر دانش ، بعضی اهل کار باشند و بعضی اهل دانش ، اینطور نیست ، کار و دانش اگر از یکدیگر جدا افتند اهمیتی ندارند ، این‌ دو اصل مقدس هنگامی برای بشر به صورت دو بال در می‌آیند که معاون یکدیگر و کمک یکدیگر بوده باشند ، یعنی کار در روشنایی علم صورت گیرد ، و اگر یکی عالم باشد و گوشه نشین و دیگری کارگر باشد و جاهل ، مثل این است که‌ در یک شب تاریک یکی چراغ به دست بگیرد و در گوشه‌ای بنشیند و دیگری‌ راه پیمایی کند ولی چراغ نداشته باشد ، باید همان کس که راه پیمایی‌ می‌کند چراغ داشته باشد و همان کس که چراغ دارد راه پیمایی می‌کند ، یعنی‌ همگی به نوبه خود و سهم خود در زندگی حرکت و فعالیت و راه پیمایی کنند و همگی چراغ در دست داشته باشند . تعاون و همکاری اصل مقدسی است ، ولی هیچ همکاری و هماهنگی و همگامی ، مقدس تر و پر ارزش تر از همکاری و همگامی کار و دانش نیست ، یعنی‌ کارگر دانشمند و مطلع و عالم باشد و عالم اهل عمل و کار و فعالیت باشد .