دیگران‌اند از حدود منطقه و رنگ و نژاد و زبان و خصوصیات یک ملت‌ بالخصوص خارج می‌باشند ؟ برای آنکه عظمت و رفعت آنها آنان را در مقامی‌ قرار داده که با همه قاره‌ها و منطقه‌ها ، رنگها و نژادها ، زبانها و عادتها نسبت متساوی دارند . در دنیا به این حقیقت معترف است که‌ بزرگان علم و دانش و اخلاق و معنویات متعلق به همه جهان می‌باشند . رسول خدا فرمود : اگر می‌خواهید وجود شما مثل ابر و باران و ماه و خورشید نعمت شامل و جامعی بشود که به همه احاطه پیدا کند ، رفعت و عظمت پیدا کنید ، چه رفعت و چه عظمتی ؟ رفعت و عظمتی که از صفات عالی‌ انسانیت برای انسان پیدا می‌شود ، رفعت و عظمتی که وابسته به مال و ثروت نیست که خطر دزدیدن و سوختن و غرق شدن داشته باشد ، وابسته به‌ مقام اجتماعی نیست که با یک تصمیم ما فوق یکباره معدوم شود ، رفعت و عظمتی که با روح و جان شما یکی بشود . تزاحمها و تصادمها و تنازعها مولود محدودیت و ضیق است ، وقتی که‌ طالب زیاد شد و مطلوب کم ، وقتی گرسنه زیاد شد و طعمه وافی نبود ، خواه‌ ناخواه جنگ و نزاع و خونریزی پیدا می‌شود . اما این نکته را باید در نظر داشت که گاهی نه ضیق است و نه محدودیت و در عین حال مزاحمت وجود دارد ، و آن در وقتی است که روح انسان گرفتار ضیق و محدودیت یعنی نظر تنگی و حرص و آز بشود ، در این وقت است که برای بشر یک حالت سبعیت و درندگی پیدا می‌شود ، حاضر است برای نیم دانگ که به خودش برسد موجبات‌ زیان و بدبختی دیگران را فراهم سازد ، آدمی که گرفتار حرص و طمع است‌