حکمتها و اندرزها - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨١
چقدر خوب علی علیه السلام فاصله خیال و آرزو را با عمل و حقیقت در ضمن این جملهها بیان کرده که بهتر از این نمیشود بیان کرد و چقدر خوب انسان را به خودش میشناساند و خوب خودش را به خودش معرفی میکند . این خیال و آرزو انسان را فریب میدهد ، گمان میکند خیال خوبی و آرزوی [ خوبی ] که در دماغ و دلش بود پس خدا را شکر که از خوبان است . باید بداند که تنها عمل خوب و کار نیک است که انسان را در زمره نیکان قرار میدهد . قرآن کریم میفرماید : " برای انسان جز به مقداری که سعی کرده و عمل نشان داده نیست " . اساس سعادت بشر در دنیا و آخرت عمل است و سعی و کوشش . جهان جهان حرکت و تکاپو و فعالیت است ، یک قطره و یک ذره بیکار نیست . ابر و باد و مه و خورشید و فلک و همه چیز دیگر همه در کار و گردش و فعالیتاند ، هر کدام در راه خود و مدار خود در حرکتند ، انسان هم مثل همه موجودات دیگر مداری و خط سیری دارد و اگر بخواهد به سعادت نائل شود باید مدار خود را طی کند . معمولا افرادی که از لحاظ روح و روان سالم و با نشاط اند و انحرافی پیدا نکردهاند کمتر به تخیل و به هم بافتن آرزوهای دور و دراز و نا معقول میپردازند ، همیشه عملی فکر میکنند و عملی آرزو میکنند یعنی آرزوهای آنها در جهت همان مداری است که در زندگی دارند ، روی بال و پر خیال نمینشینند و آرزوی امور ناشدنی را نمیکنند ، ولی افراد ضعیف که مبتلا به بیماری روانی هستند و نشاط عمل ندارند و در وجودشان همت و ارادهای موجود نیست بیشتر بر مرکب سریع السیر خیال سوار میشوند و با خیالات خود را سرگرم