" خود بینی و بزرگ بینی انسان نسبت به خود ( که از آن به " عجب " تعبیر می‌شود ) یکی از حاسدان عقل و خرد اوست . " [١] شاعر عرب می‌گوید : " دو چیز است که از یک پستان شیر خورده‌اند و آندو تقوا و حکمت است‌ ، و دو چیز است که اهل یک شهر و دیار محسوب می‌شوند و آندو ثروت و سرکشی است " .
شاعر فارسی زبان ما می‌گوید :

حقیقت سرایی است آراسته

هوا و هوس گرد بر خاسته

نبینی که هر جا که برخاست گرد

نبیند نظر گرچه بیناست مرد

تو را تا دهان باشد از حرص باز

نباید به گوش دل از غیب راز

در قرآن کریم این تعبیر زیاده آمده که " بر دلها قفلها زده شده است‌ " و یا اینکه " گوش هست و شنوایی نیست و چشم هست و بینایی نیست " . درباره عده‌ای از مردم می‌فرماید : " کران و لالان و کورانند و امیدی به‌ بازگشت آنها نیست " . واقعا هم همین طور است که آدمی در اثر یک نوع‌ بیماریهای روانی و اخلاقی قوه تمیز و ادراک خود را از دست می‌دهد ، از حوادث جهان عبرت نمی گیرد ، در مکتب زندگی که پر است از تجربه و پند و اندرز درسی فرا نمی‌گیرد . مدرسه روزگار آموزنده ترین مدارس است .
تاریخ جهان و

[١] نهج البلاغه ، حکمت . ٢١٢