بهتر است از این که مال صدها هزار نفر را بدزدی . چطور است که ربودن‌ مال یک نفر اسم دزدی دارد و ربودن اموال عمومی دزدی نیست ؟ علی علیه السلام در یک نامه ( به ) یکی از اعمالش می‌نویسد : « و بوسا لمن خصمه عند الله الفقراء و المساکین و السائلون و المدفوعون‌ و الغارم و ابن السبیل . . . و ان اعظم الخیانة خیانة الامة و افظع الغش‌ غش الائمة » [١] وای به حال آن کس که مخاصم و جلوگیرش در نزد خدا فقرا و ضعفا و بیچارگان و قرض داران و راه ماندگان باشند . بالاترین اقسام خیانت به‌ اجتماع است و بدترین اقسام دغل بازی دغل بازی با پیشوایان است .
و اما راجع به قسمت دوم یعنی به کار بردن فریب و خدعه در سیاست و منحرف شدن از اصول صراحت و صداقت و وفا . اتفاقا کسی که در یک قسمت‌ دیگر از دنیای اسلامی داعیه زعامت و خلافت داشته معاویه بود که از حیله‌ گرترین و خدعه کارترین مردم روزگار بود و از توسل به هیچ وسیله‌ای خودداری‌ نمی‌کرد و از همین راه هم به مقاصد شوم و پلید خود می‌رسید . روی همین جهت‌ روش سیاسی حضرت با روش سیاسی معاویه را در همان زمان مورد مقایسه قرار می‌گرفت و بعضی که پیشروی معاویه را در مقاصد شوم و پلیدش می‌دیدند تأسف‌ می‌خوردند که چرا علی علیه السلام راهی راپیش

[١] نهج البلاغه ، نامه . ٢٦