را جمع کرده و اسمش را " نهج البلاغه " گذاشته در مقدمه نهج البلاغه در توصیف کلام آن حضرت می‌گوید : علیه مسحة من العلم الالهی و فیه عبقة من الکلام النبوی . سخنان علی نشانه‌ای از علم الهی و بویی از سخنان رسول خدا دارد . این هماهنگی و شباهت و سنخیت که بین کلمات امیرالمؤمنین و کلمات‌ رسول اکرم هست ناشی از همان هم ریشگی و هم اصلی است ، از این است که‌ امیرالمؤمنین در بوستان رسول اکرم شکفته و آب خورده و رشد کرده است و امیرالمؤمنین علاوه بر اینکه با رسول خدا قرابت نسبی دارد و همخون است ، قرابت روحی و تربیتی دارد ، دست پرورده شخص رسول اکرم است ، نه تنها از تعلیمات رسول خدا استفاده کرده ، بلکه مربی خصوصی و خانگی او شخص‌ رسول خدا بوده . نهج البلاغه - که عرض کردم مجموعه‌ای است از کلمات‌ امیرالمؤمنین و سید رضی آنها را جمع کرده گذشته از اینکه آیت فصاحت و بلاغت و سخنوری است و سید رضی که خود مردی ادیب و شاعر بوده به همین‌ منظور آنها را جمع کرده و این نام را یعنی " نهج البلاغه " روی آن‌ گذاشته یک گنجینه نفیسی است از معارف اسلامی و بعد از قرآن بهترین اثری‌ است که از اسلام در دست است . کلمات امیرالمؤمنین از همان صدر اسلام‌ مورد عنایت و توجه دوست و دشمن بوده . حتی دشمنان و مخالفان آن حضرت‌ آنها که اهل [ فکر ] و فضل و ادب بودند از توجه و ضبط و حفظ آنها نمی‌توانستند خودداری کنند .