حکمتها و اندرزها - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢
هم که بخواهیم اینگونه کتابها را مطالعه کنیم و مورد استفاده قرار دهیم باز فرق نمیکند که از اول شروع کنیم یا وسط یا آخر . اما اگر ساختمانی بخواهیم به وجود آوریم اینطور نیست ، ترتیب دارد و روی حساب معینی باید صورت بگیرد ، و همچنین اگر یک کتاب علمی بخواهیم تألیف کنیم یا بخواهیم مطالعه کنیم از اول باید شروع کنیم و به ترتیب پیش برویم . دینداری اگر بخواهد به صورت صحیح و معقول و منطقی برای کسی پیدا شود باید از پایه توحید و خداشناسی آغاز گردد ، تا این اصل در روح و دل تأسیس نشود سایر قسمتها اساسی نخواهد داشت . رسول اکرم همینکه به رسالت مبعوث گشت و برای اولین بار به میان مردم ظاهر شد و بعثت خود را آشکار کرد چه گفت ؟ آیا گفت نماز بخوانید یا روزه بگیرید ؟ آیا گفت صلح ارحام بجا آورید و به یکدیگر ظلم نکنید ؟ آیا گفت فلان آداب استحبابی را در راه رفتن یا نشستن یا غذا خوردن خوب رعایت کنید ؟ نه ، هیچکدام از اینها را نگفت ، گفت : مردم بگویید " لا اله الا الله " تا رستگار شوید . رسول اکرم دین را از این کلمه آغاز کرد ، حساس ترین نقطههای قلب مردم را با عقیده توحید اشغال کرد و تکوین و تربیت امتی عظیم و مقتدر را بر این اساس به وجود آورد . خداشناسی نه فقط اول دین است ، اول پایه و مایه انسانیت است . انسانیت اگر بنا بشود روی اصل پایداری بنا شود باید روی اصل توحید ساخته گردد . ما یک سلسله امور را به عنوان " حقوق انسانی " یا " شئون انسانی " نام میبریم ، میگوییم انسانیت حکم میکند که رحم و مروت داشته باشیم ، نیکوکار باشیم ، از صلح و آرامش حمایت کنیم ، نسبت به جنگ ابراز تنفر کنیم ، به