در یکدیگر تأثیر دارند و از یکدیگر متأثر می‌شوند ، به یکدیگر بهره می‌دهند و از یکدیگر بهره می‌برند ، در نظام اجتماع هم بر طبق نظام تکوین ، حقوقی‌ و دیونی وضع شده که همه از یکدیگر بهره ببرند و به یکدیگر بهره برسانند تا اجتماع سیر کمالی خودش را طی کند ، اما ذات اقدس الهی از این معانی‌ منزه است ، هر چه از ناحیه ذات اقدس او به بندگان رسیده و می‌رسد همه‌ تفضل است ، احسان است ، جود است ، و به همین دلیل مخلوقات سراسر وجودشان نسبت به ذات اقدس الهی دین است ، یک پارچه مسؤولیت و مدیونیت می‌باشند ( « لا یسئل عما یفعل و هم یسئلون ») [١] .
بعد می‌فرماید : مهمترین حقوقی که خداوند در این عالم قرار داده حق والی‌ بر رعیت و حقوق رعیت بر والی است ، و این حقوق را مایه نظام الفت و عزت قرار داده . اگر این حقوق متبادل شود آن وقت حق مطلقا محترم می‌گردد ، کار دین درست می‌شود ، محیط و زمان اصلاح می‌گردد . شما نباید توقع داشته‌ باشید که صلاح من به تنهایی کافی باشد برای اصلاح امور . من خودم شخصا تا آخرین درجه ، رعایت وظایف خودم و حقوق شما را می‌کنم . این کافی نیست ، شما هم باید صالح باشید ، همان طوری که من حقوق شما را رعایت می‌کنم شما هم حق مرا رعایت کنید تا همه کارها درست شود و کارها بر محور خود بچرخد .
یکی از مورخین عصر ما بعد از آن که بحثی می‌کند راجع به سیرت و حکومت‌ علی علیه السلام ، می‌گوید : از اینجا معلوم می‌شود

[١] انبیاء / . ٢٣