بزرگوار [١] .
در سوره دخان می‌فرماید : " « ان هؤلاء لیقولون ٠ ان هی الا موتتنا الاولی‌ و ما نحن بمنشرین »" آنها می‌گویند که جز مردن اولی ما مردن دیگری نیست‌ . این مسأله مردن اولیه را هم جلسه گذشته بحث کردیم " « ربنا امتنا اثنتین و احییتنا اثنتین »" [٢] . از قرآن استفاده می‌شود که مردم بعد از این زندگی دو مردن دارند : یک مردن که وارد عالم برزخ می‌شوند ، و انتقال از برزخ به قیامت هم از نظر قرآن مردنی است و حیاتی ، یعنی‌ انتقال از یک حیات به حیات دیگر است که از آن تعبیر به مردن می‌شود .
آنها هم گفتند جز همین یک مردن ، مردن دیگری نداریم ، یعنی پس قهرا بعد از این حیاتی نیست که باز مردنی و حیاتی باشد . " « فأتوا بابائنا ان‌ کنتم صادقین »" اگر راست می‌گویید که پدرهای ما هستند ، پس بگویید آنها را بیاورند . این " « فأتوا بابائنا »" مشعر به این است که‌ انبیاء به آنها می‌گفتند پدرهایتان هم نمرده‌اند و در واقع زنده‌اند ، می‌گفتند پس آنها را بیاورید تا ما ببینیم . " « ا هم خیر ام قوم تبع و الذین من قبلهم اهلکناهم انهم کانوا مجرمین »" . شاهد هم آیه بعد است‌ : " « و ما خلقنا السموات و الارض و ما بینهما لاعبین ٠ ما خلقناهما الا بالحق و لکن اکثرهم لا یعلمون ٠ ان یوم الفصل میقاتهم اجمعین »" [٣] ما آسمانها و زمین و آنچه در میان آنها هست خلق نکردیم که بخواهیم بازی‌ کرده باشیم .

تفاوت لعب با باطل

لعب با باطل این تفاوت را دارد : کار بچه را که به آن بازی می‌گوییم ، هم حق است و هم باطل ، لعب است از نظر اصل کار ، یعنی اگر ما نظر به‌ آن کاری که بچه می‌کند بیندازیم ، مثلا اگر آن عمل توپ بازی را مورد نظر قرار دهیم ، چه اثری بر این توپ بازی بار است ؟ هیچ ، عملش بیهوده‌ است ولی برای بچه بیهوده نیست ، چون نفس بازی کردن برای او خوب است‌ ، مایه رشد روحی و جسمی اوست . و لهذا

[١] در قرآن هر جا که " عرش " اطلاق می‌شود ، مقام زمامداری خداوند است ، آن شأن و صفتی که به موجب آن اختیار تمام اشیاء در دست اوست و همه چیز در نزد او متمرکز می‌شود . عرش ، یک جسم و جای خاصی نیست ، مقامی از مقامات ربوبی است . [٢] مؤمن / . ١١ [٣] دخان / ٣٤ - . ٤٠