اینکه عرض کردیم خود تکامل فردی هم کافی است برای استدلال ، مبنی بر انکار تکامل نوعی و مبنی بر بدبینی نسبت به نظریه [ تکامل انواع ] نبود . اتفاقا من خودم در مقاله‌ای که ده پانزده سال پیش برای اولین بار در مکتب تشیع نوشتم ، مکرر این مطلب را بحث کردم و این را یاد آوری کردم‌ که نظریه تکامل انواع که امروز پیدا شده با اصولی که کشف کرده‌اند ، صد در صد یک نظریه توحیدی است ، یعنی نظریه تکامل انواع استدلال موحدین را قویتر و نیرومندتر کرده است . در مسأله تکامل انواع اگر کسی فی الجمله‌ بحث و تردیدی داشته باشد از این نظر است که آیا با ظواهر آنچه که در کتب آسمانی آمده است نه با مسأله توحید منطبق است یا نیست ؟ زحمت‌ این کار را هم جناب آقای دکتر سحابی [ در کتاب خلقت انسان ] کشیده‌اند و این قدر من می‌توانم اعتراف کنم که نکات خیلی برجسته‌ای در آنجا گفته‌اند و من همیشه گفته‌ام که واقعا قابل مطالعه و قابل دقت است ، و الا از نظر توحیدی بسیار غلط بوده که افرادی مسأله تکامل انواع را یک نظریه‌ ماتریالیستی تلقی کرده‌اند ، اصلا این به آن ربطی ندارد و قطعا نظریه تکامل‌ انواع برای اثبات توحید از نظریه ثبات انواع بهتر است و کسانی که‌ دنبال نظریه ثبات انواع رفته‌اند فکرشان ناشی از یک مسأله کلامی است که‌ ما ریشه‌اش را یهودی می‌دانیم و تعبیر یهودی کردیم و آن این است که وجود خدا را فقط در ابتدای خلقت لازم می‌دانستند ، یعنی برای عالم یک حدوث‌ ابتدایی قائل بودند که از کتم عدم ناگاه به وجود آمده و در اینجا بوده که‌ گفته‌اند خدایی لازم بوده است ، بعد که عالم به وجود آمده کارخانه‌ای است‌ که دیگر خودش دارد می‌گردد ، خدا هم اگر بمیرد عالم به کار خودش ادامه‌ می‌دهد . پس چون چنین چیزی هست ما باید یوم الشروع برای هر چیزی قائل‌ شویم . آنوقت ما اگر بخواهیم بگوییم انسان را خدا آفریده ، باید یک یوم‌ الشروعی برای نوع انسان قائل شویم . اگر بخواهیم بگوییم درختها را هم خدا آفریده ، یک یوم الشروعی هم برای درختها باید قائل شویم ، برای کوهها هم‌ یک یوم الشروعی و . . . این مبتنی بر