معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢١

وجود دارد . ما یک موجود خود آگاه هستیم . آیا خود آگاهی ما مربوط به‌ عنصر مادی است یا مربوط به انرژیهای بدن ماست و یا متعلق به عنصر سوم‌ است ؟ و آیا شما می‌توانید بگویید آن عنصر سوم خود آگاه نیست ، همان که‌ تلقین می‌پذیرد ، همان که با پذیرش تلقین بر ماده مسلط می‌شود ، خودش خود آگاه نیست ؟ اسمی از مسأله خود آگاهی نبرده‌اند .
سؤال دوم ما این است : آیا آن چیزی که شما می‌گویید عنصر سوم در کنار ماده و انرژی است و می‌گویید من عندالله آمده است و با ابعاد دیگر وجود انسان فرق دارد ، با مردن باقی می‌ماند یا معدوم می‌شود ؟ شما که به قرآن‌ استدلال می‌کنید ، آیا قرآن درباره هر چه که آن را من عندالله تعبیر می‌کند قائل به بقاء نیست ؟ نمی‌گوید : " « ما عندکم ینفد و ما عند الله باق " [١] آنچه که نزد شماست فانی می‌شود ؟ مقصود از " آنچه که نزد شماست " یعنی آنچه که ما آن را در عالم طبیعت و عالم تغیر می‌بینیم که‌ دائما کهنه می‌شوند و از بین می‌روند " « و ما عند الله باق »" و هر چه‌ که در نزد خداست از بین نمی‌رود ، هر چه که جنبه عنداللهی دارد از بین‌ نمی‌رود . مگر دیگران که می‌گویند روح مجرد [ چه منظوری دارند ؟ ] اصلا مجرد یعنی چه ؟ مجرد یعنی ابعاد مادی را مجرد است ، از خواص ماده [ مجرد است ] . اگر بپرسیم خود آن در ذات خودش متغیر و متحول است ؟ می‌گویید نه . اگر بگوییم ابعاد مادی دارد ؟ می‌گویید نه . " مجرد است " یعنی‌ اینها را ندارد ، یعنی مجرد از این نقائص است . شما که می‌گویید جا ندارد ، یعنی مجرد از جاست . معنی تجرد همین است و چیز دیگری نیست .
اگر شما برای آن ، خود آگاهی قائل باشید که خیال نمی‌کنم انکار کنید و بقاء هم برایش قائل باشید ، صد در صد همان حرف آنها را زده‌اید و اگر هم‌ قائل نباشید ، مقدماتی که چیده‌اید منتهی می‌شود به این که قائل به اینها بشوید . این است که ما می‌گوییم آنچه که در کتاب ذره بی‌انتها اثبات شده‌ ، به حق اثبات شده است . البته ما یک مناقشات جزئی که به اصل مطلب‌ صدمه نمی‌زند داریم ، مناقشات جزئی در آن هست ولی پیکره کتاب پیکره‌ بسیار صحیحی است و همان حرف روحیون را می‌گویند .


[١] نحل / . ٩٦