معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٦

دیگری را قبول کرده‌ای و آن اینکه اندیشه را فعل در نظر گرفتی و گفتی که‌ هر فعلی فاعلی لازم دارد ، پس فاعلش یک شی‌ء دیگری است . البته صدق آن‌ مطلب ممکن است ولی آن را مبنای اثبات روح قرار داده است . او قائل به‌ روح است و فقط همین را دلیل بر وجود روح قرار داده است . - بله ، حال از دکارت صرف نظر می‌کنیم . در جلسه ما قبل سؤالی فرمودند و در جلسه قبل هم تعجب فرمودند که چطور جواب آن مطلب را بنده عرض‌ نکرده بودم . یک سؤالی از همه مطرح کردند که آقایان راجع به شخصیت ، معنای شخصیت و وجود شخصیت فکر کنند . فرمایشات امروزشان کاملا روی این‌ نقطه حساس و این مسأله " من " بود که در این دنیا هست و در آن دنیا هم همان دوباره زنده خواهد شد و واقعا اگر در قیامت بنا باشد همان شخص‌ و همان " من " تکرار شونده و زنده شونده نباشد اصلا قیامت نیست . همان‌ طور که فرمودند اگر قرار باشد بنده یک عمل بد یا خوبی انجام بدهم و اثرش به پسرم یا به دخترم یا به نوه‌ام برسد ، این قیامت نیست . ظاهرا خلاف عدل و انسانیت و الهیت هم می‌تواند باشد . بنده که دفعه قبل راجع‌ به شخصیت عرضی نکردم ، چون پیش خودم مسأله مفروغ عنه بود و به قدر کافی‌ آن اندازه که عقلم می‌رسید و حالا تکرار می‌کنم در راه طی شده توضیح داده‌ بودم ، فکر می‌کردم همان است و کلید قیامت همان شخصیت است . در راه طی‌ شده هم بحث مفصلی شده به عنوان اینکه اصلا شخصیتی هست یا نیست و شخصیت‌ در کجاست ؟ اگر بخواهیم خارج از فرض وجود روح یک تعریفی برای شخصیت‌ بکنیم یعنی عبارتی که خودمان می‌گوییم در بیاوریم ، قاعدتا باید این سه‌ شرط را برایش قائل بشویم : شخصیت این است که اولا یک فردی متمایز از دیگران باشد ، چشمش ، قدش ، آهنگ صدایش ، اخلاقش ، افکارش جداست . این اولین شرط احراز شخصیت است که هر کسی برای خودش یک خصوصیاتی دارد که از دیگران متمایز می‌شود . دومین شرط ثبات و بقاست . مثلا همان طوری‌ که در عبارت هم می‌گویند اگر یک کسی در مقابل یک تهدیدی یا یک تطمیعی‌ تغییر رویه داد ، می‌گویند شخصیت ندارد . شخصیت آن است که یک چیزهایی‌ در آن ثابت بماند ، یعنی تعلق به او داشته باشد و این تعلق داشتن ادامه‌ پیدا کند . تا اینجا شاید در حیوانات هم همین طور باشد . یک گوسفند از یک گوسفند دیگر متمایز است و یک خصوصیاتی هم گوسفند دارد که خیلی‌ تغییر نمی‌دهد ، البته در سطح خیلی پایین . شرط سوم ، قاعدتا باید گفت که‌ خودش هم مستشعر نسبت به این باشد که من جدای از دیگران هستم . حالا اینجاست که پای روح در میان می‌آید که اگر وجود روح برای توجیه مطالب‌ این دنیا