معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٦

منشأ پیدایش حیات هر چه می‌خواهد باشد ، ما درباره ماهیت حیات بحث‌ می‌کنیم نه درباره منشأ اولیه‌اش : " این یک جریان ضد انتروپی یعنی مخالف اصل دوم ترمودینامیک ( اصل‌ کهولت ) است " . بسیار نکته عالی‌ای است ولی از نظر مواد استدلال ، همان استدلال اولی‌ است که ماده اضافه‌ای برایش پیدا کرده‌ایم ، نه اینکه یک برهان علیحده‌ است . روی حسابهای منطقی ، ما ایندو را نمی‌توانیم دو برهان حساب کنیم ، یک برهان است که برایش مثالهای گوناگونی پیدا کرده‌ایم . خود مسأله حیات یک مسأله بسیار قابل توجهی است . قدما این را به شکل‌ دیگری می‌گفتند ، آنها می‌گفتند اگر ماشینی یا اتاقی یا ساختمانی بسازیم ، از روز اول رو به انهدام و فرسودگی می‌رود ولی موجود زنده از اولی که پیدا می‌شود رو به تکامل می‌رود ، بعد رو به فرسودگی ، گو اینکه آنها آن فرسودگی‌ را هم فرسودگی واقعی تلقی نمی‌کردند و می‌گفتند آن قوه‌ای که رو به تکامل‌ می‌رود فرسوده نمی‌شود ، آن قوه ارتباطش را با آن موجودی که داشت تکمیلش‌ می‌کرد تدریجا قطع می‌کند . می‌گفتند پس این خود دلیل بر آن است که حیات‌ ، خودش یک حقیقتی است حاکم بر ماده . ایشان می‌فرمایند : " همان طور که در " اسلام جوان " توضیح داده شده است تشکیل موجود زنده یعنی تبدیل اجسام ساده معدنی به سلولهای زنجیری یا حلقوی فوق العاده‌ پیچیده متشکل آلی و حیاتی هم از نظر قانون احتمالات عملا محال است و هم‌ از جهت اصل آنتروپی ، زیرا ترتیب و تشکل و تفصیل و تخصصی که لازمه‌ ترکیبات زنده و عمل اعضاء و نسوج است درست عکس همواری و یکنواختی و همسطحی است که لازمه افزایش آنتروپی می‌باشد . فرسودگی و پیری و مرگ‌ موجودات زنده آن چیزی است که با قانون احتمالات و با قانون آنتروپی‌ مطابقت دارد . . . پدیدار شدن حیات و موجودات زنده ، چه در قدم نخستین‌ و چه در هر تولید مثل و توالد و تجدید ، به هیچ وجه با اصل کهولت که بر کلیه مواد و انرژیها یعنی بر جهان دو عنصری حکومت دارد تطبیق نمی‌کند " . کأنه این طور است : در این جهان دو قانون هست : حیات و موت . از آن‌ جهت که در ارکان