معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٨

در تکامل فرد ، همین که فرض کنید یک فرد یک گیاه ، یک دانه‌ای ، یک‌ نهالی به صورت یک درخت در می‌آید یا یک هسته به صورت یک گل و به‌ صورت یک درخت در می‌آید و یا یک نطفه به صورت یک انسان و یک حیوان‌ بزرگ در می‌آید ، [ در تمام این موارد ] این سؤال را البته در شکل‌ قدمایی‌اش طرح می‌کنند : چه حسابی در کار است که موجود زنده از اولی که‌ به وجود می‌آید شروع به خرابی و شروع به پیری نمی‌کند ؟ به عبارت دیگر ، هر ماشینی که ساخته می‌شود ، نوترین و سالمترین و نیرومندترین روز آن‌ ماشین ، روزی است که ساخته شده و از کارخانه در آمده است . هر یک روزی‌ که بگذرد و به هر اندازه که کار کند رو به کهنگی و فرسودگی می‌رود . ولی‌ در موجودهای زنده این طور نیست . موجود زنده در ابتدا که به وجود می‌آید ، روز اول کهنگی‌اش نیست ، لا اقل تا یک مقدار زیادی رو به نوتر شدن و رو به رشد می‌رود و دائما خودش را رشد می‌دهد و تقویت می‌کند و بر تجهیزات خودش می‌افزاید و حال آنکه اگر فقط همان ساختمان مادی و جسمانی‌ خودش بود ، باید از روز اول به سوی زوال و کهنگی و فرسودگی برود . ممکن‌ است شما بگویید که هر موجود زنده‌ای در عین اینکه به سوی رشد و تکامل‌ می‌رود ، در عین حال باز به نوعی به سوی کهنگی و فرسودگی می‌رود . می‌گوییم‌ در عین حال ، در یک جهت رو به تکامل می‌رود ، همین تکامل چرا ؟ این‌ بالاخره حکایت می‌کند از یک نیرویی که این موجود را به سوی تکامل می‌برد . این ، نماینده یک نیرویی است در این شی‌ء که آن نیرو پیشبرنده است . این حالت که در فرد وجود دارد چون تکامل انواع هم از فرد شروع می‌شود دیگر فرق نمی‌کند که این فرد در یک قالب ثابتی تکامل پیدا کند ، مثلا این‌ فرد خزنده در همین قالب ثابت تکامل پیدا کند یا نه ، به این معنا که به‌ آن حد پدر و مادرش که رسید ، به حد نوعش که رسید ، آنجا متوقف شود یا چهار قدم هم از حد جد خودش و پدر و مادر خودش بالاتر برود و در نسل‌ خودش هم این اثر را بگذارد به طوری که نسل او هم که بعد می‌آید چهار قدم‌ بالاتر برود ، بلکه او هم چهار قدم از نسل پیش خودش بالاتر برود . این‌ جهت که نسلهای بعدی از نسلهای پیشین قدمی جلوتر رفته باشند یا نرفته‌ باشند ، در اصل این استدلال تأثیری ندارد . آنچه که در این استدلال تأثیر دارد تکامل فرد است ، اعم از اینکه تکامل نوع صورت بگیرد یا تکامل نوع‌ صورت نگیرد . واقعا مسأله تکامل از نظر قدما یک مسأله ماوراء الطبیعی‌ است . وقتی می‌گویم