معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٥

می‌بیند خیلی بیش از آن چیزی که فکر می‌کرده لذت دارد . آن ایرادی هم که‌ به بهشت می‌کنند وارد است ، منتها جوابهای دیگری دارد ، همان طور که‌ فرمودید بهشت ، نوع لذائذش بکلی فرق می‌کند .
استاد : در مورد ایرادها یا سؤالهای آقای مهندس ، من هم باید بگویم‌ حرفهای ایشان را درست نفهمیدم [١] ! مسأله اولی که ایشان طرح کردند ، می‌گویند که اینها یک فرضیه است ، یعنی به اصطلاح یک سوء ظنی دارند قهرا این سوء ظن به آقای مهندس بازرگان هم هست که چون یک مفروضاتی در دین و مذهب هست ، امثال ما می‌خواهیم توجیه کنیم و ناچار می‌آییم این حرف را می‌زنیم و الا از جنبه علمی ثابت نیست .
من عرض می‌کنم مقصود شما از جنبه علمی چیست ؟ اولا ضرورتی ندارد که هر چیزی اول از جنبه علمی ثابت باشد ، به این معنا که اول علما قبول کرده‌ باشند تا بعد ما به پیروی از آنها قبول کرده باشیم . اگر یک استدلالی از نوع همان استدلالهایی باشد که علما در جاهای دیگر می‌کنند و ما در اینجا استدلال کنیم ، باز شما می‌گویید قبول نیست ؟ اصلا علم چطور می‌تواند وجود قوه ( به معنای نیرو ) را اثبات کند ؟ مگر خود نیرو اساسا یک فرضیه‌ نیست ؟ آیا شما نیرو را به عنوان یک پدیده جدا از ماده می‌توانید بررسی‌ کنید و مثلا آن را از ماده جدا کنید ، بعد تجزیه‌اش کنید و زیر میکروسکپ‌ آن را ببینید ؟ یا اینکه نه ، این خودش یک استدلال روشنی است ؟ شما الان‌ به حیات به عنوان یک نیرو و شیئی که مبدأ این آثار و خواص است و اعتقاد دارید ، در صورتی که خود حیات را علم چطور می‌تواند اثبات کند ؟ علم فقط یک سلسله آثار می‌بیند که اگر علم نخواهد از حدود حس تجاوز کند ، بیانش در مسائل فوق العاده محدود می‌شود . اگر علم بخواهد به‌ محسوسات و تجربیاتش قناعت کند ، اول چیزی که نباید حرفش را بزند خود مسأله علیت و معلولیت است . علیت و معلولیت پیوندی است که الان علما آن را قبول دارند ، پیوند تأثیر و تأثر به معنای اینکه [ شی‌ء ] دوم که‌ نامش معلول است وابستگی واقعی وجودی


[١] گفته‌اند مرحوم حاج شیخ عبدالکریم می‌آمد درس ، آمد خیابان را قطع‌ کند ، یک آدمی رسید و شروع کرد یک خواب خیلی مفصلی را برای ایشان نقل‌ کردن در فضیلت ایشان . حاج شیخ هم فهمید که این آدم کلاشی است و پول‌ می‌خواهد . حرفهایش را خوب گوش کرد و وقتی به آخرش رسید که حالا منتظر بود که آقا دست در جیب ببرد و یک پولی به او بدهد ، آقا گفت ان شاء الله من هم یک خوابی برای تو ببینم !