بر اساس این بیان ، قیامت طفیلی دنیا نیست ، دنیا مقدمه آخرت است‌ ، همان طور که پیامبر ( ص ) هم فرمود : " « الدنیا مزرعة الاخرش » " [١] ، اینجا یک منزل از منازلی است که به آنجا منتهی می‌شود ، یعنی این‌ موجود لا اقل انسان ، راجع به سایر اشیاء هم بعد بحث می‌کنیم طوری ساخته‌ شده است که این دنیا فقط یک منزل از منازل او و مرحله‌ای از مراحل اوست‌ ، و تجهیزات او چنان وسیع است که اگر فقط برای اینجا بود ، این طور آفریده نمی‌شد و این تجهیزات در او عبث و بیهوده بود . این تجهیزات در جهان دیگری ( جهان برزخ و جهان قیامت ) بروز می‌کند . در واقع ، شخصیت‌ واقعی و اعضاء و جوارح واقعی و حقیقی انسان آنهایی است که در قیامت‌ ظاهر می‌شود و بروز می‌کند . این بدنی که انسان در اینجا می‌بیند ، یک‌ پوشش و یک نوع زندگی است که نسبت به زندگی آن دنیا مثل زندگی گیاهی‌ جنین است نسبت به زندگی دنیایی جنین .
این ، بیانی است که به نظر می‌رسد . شما به هر حال روی این آیات تأمل‌ کنید . واقعا من در این آیات معاد بالخصوص می‌بینم که هیچ کس از بزرگان‌ در باب معاد صد در صد [ به تفسیر خود مطمئن ] نیست و بالاخره به یک‌ مراحلی می‌رسند که مرحله تسلیم و تعبد است . خیلی کم‌اند اشخاصی که همه‌ آیات را بخواهند مطابق آنچه که ذوق خودشان است توجیه کنند . من‌ نمی‌خواهم روی حرف خودم صد در صد پافشاری کرده باشم ، چون بالاخره توضیحی‌ است که من دارم می‌دهم ولی چنین آیاتی در قرآن هست . شما ببینید بیان‌ دیگری برای توضیح این آیات پیدا می‌کنید یا نه .
- آن طوری که شنیده‌ام بین حضرت رضا ( ع ) و مأمون گفتگویی پیش می‌آید ، به این صورت که حضرت رضا ( ع ) تسبیحی را می‌چرخانده‌اند و مأمون‌ اعتراض می‌کند که این کار لغوی است ، حضرت می‌فرمایند : خیر ، به خاطر اینکه به تعداد دانه‌های تسبیحی که می‌چرخانم ، ذکر " لا اله الا الله " یا ذکر دیگری گفته می‌شود و بنابر این کار من لغو نیست . من می‌خواستم درباره‌ این روایت توضیحی بیان بفرمایید .

[١] کنوز الحقایق ، مناوی ، باب دال : [ دنیا کشتگاه آخرت است ] .