این دنیا بوده ؟ و اصلا بدنی که در این دنیا بوده هیچ وقت عین خودش‌ نبوده ، در طول ٦٠ - ٧٠ سال آنقدر عوض شده که اگر همه آنچه را که جزء بدن یک کسی بوده ( آن چیزی که به صورت فضولات ، پوسته‌های بدن ، ناخن و موی بدن خارج شده است ) بخواهیم جمع کنیم ، هر آدمی شاید مثلا به اندازه‌ کوه ابوقبیس یک کوه بزرگ می‌شود ، و حال آنکه شما الان یک آدم ٨٠ - ٩٠ ساله را که با بدن امروز می‌بینید قطعا نسبت به بدن ٦٠ - ٧٠ سال پیش‌ چندین بار تغییر کرده است . حتی همان سلول عصبی هم که می‌گویند نمی‌میرد که یک سلول دیگر بجای آن بیاید ، دائما در حال تبادل است ، یعنی مرتب‌ انرژی بیرون می‌دهد و انرژی جدید می‌گیرد و به هر حال بدنش را عوض می‌کند . پس این مطلب هم که فرمودید مطلب درستی است ولی باز هم اگر کسی‌ ایرادی داشته باشد که این دیگر ایراد زیادی نیست ، آن اولی ایرادش قدری‌ مشکل است که بگوید خیر ، حتما باید همان بدن وقت مردن باشد ، حرف‌ درستی نیست ، چون خود قرآن می‌گوید حتی پیری که در ٩٠ سالگی می‌میرد ( که‌ یک موجود فرسوده است ) در آن دنیا به صورت یک جوان محشور می‌شود . معلوم می‌شود که عین این بدن نیست . اگر همان بدن در حالی که مرده ، باشد پس آدمی که جوان می‌میرد در آن دنیا به صورت یک جوان باید محشور شود ، اگر کسی پیرمرد باید به صورت پیر باشد ، زشت مرد آنجا هم باید بدنش‌ زشت باشد ، در صورتی که زشتها در آنجا زیبا می‌شوند و ای بسا از زیباها که در آنجا زشت شوند . این سؤال دوم شما با جوابتان صد در صد درست است‌ و سؤال اول هم با جوابی که دادید درست است ولی اشکال دیگری در اینجا دارد که می‌گویند از نظر قرآن نه تنها لذت و الم جسمانی است ، از راه‌ جسم هم هست .