معاد
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص

معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٤

چیز و به یک جا منتهی می‌شود جهان دو عنصری است یا سه عنصری ؟ . . . علم‌ قادر نیست دنیای مشهود را با به کار بردن دو عنصر در قالب زمان و مکان‌ بسازد . بسیاری از حوادث و کیفیات یا واقع شده یا واقع شونده است که‌ علم دو عنصری از تشریح و تعلیل آن عاجز می‌ماند " . عرض کردم که این ، از نظر شباهت استدلال و برهان همان بیانی است که‌ قدما می‌کر ده‌اند . قدما انرژی را نمی‌شناختند ، فقط ماده را می‌شناختند ، می‌گفتند ماده تنها برای توجیه جهان کافی نیست ( البته عنصر تعبیر نمی‌کردند ، این یک اصطلاح ادبی است ) ، ما تا یک حقیقت دیگری را در ماهیت جهان دخالت ندهیم نمی‌توانیم جهان را توجیه کنیم و آن قوه است و قوه را هم نمی‌توانیم خاصیت ماده بدانیم ، اگر خاصیت ماده بدانیم عین‌ همان اشکالات عود می‌کند ، یعنی قوه را باید در عرض ماده قرار دهیم نه در طول ماده . ایشان به دلیل پیشرفتهای علم امروز که ماده و انرژی هر دو را می‌شناسد ، به این بیان می‌گویند که خیر ، علم نمی‌تواند جهان را با ماده و انرژی توجیه کند ، عنصر سوم لازم دارد . این عنصر سوم ایشان همان عنصر دوم‌ دیگران است . ولی ایشان در بعضی موارد استدلال ، استدلال کرده‌اند که قدما استدلال نکرده‌اند و از نظر ما هم ضعیف است . اول چیزی که ذکر می‌کنند این‌ است : " . . . از جمله ابداع اولیه جهان که اگر جهان ابتدایی داشته باشد اصل‌ اول ترمودینامیک یعنی اصل ثبات ماده و انرژی متزلزل می‌گردد . فرضیه دو عنصری مجبور است جهان را ازلی بداند " . این البته ایرادی نیست بر کسانی که جهان را دو عنصری می‌دانند ، چون‌ آنها مجبور نیستند جهان را غیر ازلی فرض کنند که به این اشکال دچار شوند . ما قبلا جایی ثابت نکرده‌ایم که جهان ازلی نیست تا بعد بگوییم جهان دو عنصری نمی‌تواند پی دایش جهان را توجیه کند . آن که می‌گوید جهان دو عنصری‌ است می‌گوید جهان ازلی هم هست . این را ما نمی‌توانیم به صورت یک اشکال‌ و یک دلیل و استدلال در اینجا بیاوریم . این جزء مدعای ما باید قرار گیرد ، تازه جزء مدعا هم نمی‌شود قرار گیرد . بیان دومی که کرده‌اند بیان خوبی‌ است : " درباره خواص و کیفیات عناصر یا میل ترکیبهای اجسام و بروز کلیه‌ تحویلها که