معاد - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٤

سوی تجمع وجودی برود به سوی تجرد می‌رود ، می‌رود به حدی که خود آگاه می‌شود و خود آگاهی مساوی است با تجرد و رقاء همیشگی .
بنابر این ، ما حتی نظریه فلاسفه اسلامی را هم نمی‌توانیم بگوییم از یونانیها گرفته شده است تا چه رسد به اینهمه آثاری که در متن اسلام داریم‌ .
یک مطلبی که ایشان خیلی روی آن تکیه کرده‌اند این است که گفته‌اند : به‌ غلط آمده‌اند آیه قرآن : " « یسئلونک عن الروح قل الروح من امر ربی »" [١] را گفته‌اند مقصود روح انسان است ، و حال آنکه اصلا مقصود روح انسان‌ نیست . اولا چه کسی گفته که " « یسئلونک عن الروح قل الروح من امر ربی‌ " مخصوص روح انسان است ؟ در باب این آیه اقوال و عقاید زیادی از قدیم گفته‌اند . یک قول که جزء اقوال ضعیف است این است که " ²یسئلونک عن الروح »" راجع به خصوص روح انسان است. در میان آن اقوال‌ ، قول قویتر قولی است که در تفسیر المیزان هم دیدم همین را انتخاب کرده‌ است . در قرآن و در کلام پیامبر سخن از روح زیاد آمده است ، گاهی به‌ کلمه " روح القدس " ، گاهی به کلمه " روح الامین " : " « نزل به‌ الروح الامین علی قلبک »" [٢] ، گاهی درباره عیسای مسیح گفته است : " « کلمته القیها الی مریم و روح منه »" [٣] ، گاهی از موجودی به‌ نام روح نام برده است ، می‌گوید : " « یوم یقوم الروح و الملائکة صفا " [٤] ، یک جا گفته : " « تعرج الملائکة و الروح »" [٥] . در این‌ دو آیه روح را در مقابل ملائکه قرار داده : روزی که روح و ملائکه عروج‌ می‌کنند به سوی پروردگار . یک جا درباره انسان هم که رسیده است گفته : " « و نفخت فیه من روحی »" [٦] من از روح خودم در او دمیده‌ام . پس‌ آنچه که قرآن به نام روح می‌نامد ، چیزی از آن در انسان هست . " « یسئلونک عن الروح » " سؤال درباره انسان هم هست ولی نه فقط سؤال‌ درباره انسان است ، سؤال درباره آن حقیقتی است که قرآن از آن به نام " روح " نام برده است که بعد ان شاء الله آیاتش را به تفصیل بحث می‌کنیم‌ و قرآن معتقد است در انسان چیزی از آن روح هست . شما هم دارید همین‌ حرف را