روح به همین عنوان که خودش یک حقیقتی است و با مردن انسان از بدن جدا می‌شود و باقی است ، آنقدر هست که من خیال نمی‌کنم بشود تردید کرد . یک‌ وقت هست که ده حدیث ، پنجاه حدیث در یک شرایط خاصی است ، ممکن است‌ انسان بگوید این [ عقیده ] تحت تأثیر افکار دیگران پیدا شده ولی این [ احادیث ] به اصطلاح از حد متواتر گذشته است . من حالا چند جمله‌ای که در نهج البلاغه آمده و می‌شود به آن استناد کرد عرض می‌کنم ، بدون اینکه ادعا کنم همه آنچه را که در نهج البلاغه ممکن است به آن استشهاد کرد پیدا کرده‌ام ، آنچه را که هر وقت برخورد داشته‌ام یا دداشت کرده‌ام عرض می‌کنم‌ برای اینکه می‌خواهیم اول نظر اولیای اسلام را در این جهت بدانیم .

اثبات روح در نهج البلاغه

چند خطبه مفصل در نهج البلاغه داریم که یکی از آنها به نام خطبه " الغراء " معروف است . در این خطبه مثل سایر خطبه‌های مفصل موضوعات‌ مختلفی هست : توحید و غیر توحید و مواعظ ، و از آن جمله در مواعظ ، حضرت مسأله مرگ و مردن را یادآوری می‌کند و وضع شخص در حال احتضار را ، آن وقتی که در حال جان دادن است و اقاربش اطرافش را گرفته‌اند و مأیوسند و گریه می‌کنند و او قسمتی از حواسش تعطیل شده و قسمتی از حواسش‌ کار می‌کند . تعبیر حضرت این است : " « فهل دفعت الاقارب او نفعت‌ النواحب و قد غودر فی محلة الاموات رهینا » " آیا نزدیکان می‌توانند از او دفاع کنند یا این نوحه گری‌ها سودی به حال او می‌بخشد پس از آنکه او در محله اموات ( قبرستان ) گرو واقع شد " « و فی ضیق المضجع وحیدا » " در تنگنای گور تنها ماند " « قد هتکت الهوام جلدته » " حشرات زمین‌ پوستش را پاره پاره کردند " « و ابلت النواهک جدته و عفت العواصف‌ آثاره » " هلاک کنندگان کارهای جدی او را از بین بردند ، بادهای تند آثار و ساختمانهای او را از بین بردند " « و محا الحدثان معالمه » " نشانه‌هایی که در دنیا از خودش باقی گذاشته بود ، حوادث روزگار همه را محو کرد " « و صارت الاجساد شحبة بعد بضتها » " بدنها پس از آن طراوت‌ ، پوسیده و خاک شده می‌شود " « و العظام نخرش بعد قوتها » " استخوانهای‌ او پوسیده می‌شود پس از آنکه یک روزی نیرومند بود " « و الارواح مرتهنة بثقل اعبائها » " ( اینجا مقارنه‌ای شده میان اجساد و ارواح ) بدنها و استخوانها در قبر