٥٠٥٦.التوحيد ـ به نقل از حسين بن خالد ـ: از على بن موسى الرضا عليه السلام شنيدم كه فرمود : «خدا ـ كه والا و بلندپايه است ـ هماره دانا، توانا، زنده، ديرينه، شنوا و بيناست». به ايشان گفتم : اى پسر پيامبر خدا! گروهى مى گويند : خداى عز و جل هماره با دانشى داناست و با توانايى اى تواناست و با زندگانى اى زنده است و با ديرينگى اى ديرينه است و با شنوايى اى شنواست و با بينايى اى بيناست. فرمود : «هر كه آن را بگويد و به آن باورمند باشد، هر آينه با خداوند عز و جلخدايان ديگرى بر گرفته است و از ولايت ما بهره اى ندارد ». آن گاه فرمود : «خداوند عز و جل هماره به ذات خود، دانا، توانا، زنده، ديرينه، شنوا و بيناست. او از آنچه شرك ورزان و همسان انگاران مى گويند، بسى والاتر است!».

٥٠٥٧.امام جواد عليه السلام : اوست خداى ديرينه اى كه هماره بوده است و نام ها و صفات، آفريده هستند و معانى و مقصود از آنها، خدايى است كه ناهمسانى و سازوارى، شايسته او نيست؛ زيرا [موجودِ ]تجزيه پذير، ناهمگون مى شود و سازوارى مى پذيرد. پس نمى توان گفت : «خدا سازوار است» و نه [مى توان گفت] : «خدا كم است» و نه: «بسيار است». او در ذات خود، ديرينه است؛ زيرا هرچيزى جز [موجود ]يگانه، تجزيه پذير است، و خدا يگانه است، نه تجزيه پذير ... و آنچه ناقص است، ناديرينه است و آنچه ناديرينه است، ناتوان است.

٥٠٥٨.امام عسكرى عليه السلام : به نام خداى بلندپايه سترگِ بردبارِ كريمِ ديرينه اى كه زوال نمى پذيرد.