٤٩٥١.امام حسن عليه السلام : خدايا! اى كسى كه ميان دو دريا، باز دارنده و برج ها و مانعى سخت نهاد! [١] اى دارنده نيرو و سلطه! اى والا جايگاه! چگونه از تو بترسم ، در حالى كه تو آرزوى منى؟ و چگونه بر من ستم رود ، حال آن كه توكّلم بر توست؟

٤٩٥٢.امام صادق عليه السلام : ستايش ، از آنِ خداىِ ... سترگْ پايگاه ، بزرگوار در سلطه خود و والا در جايگاه خود و نيكى كننده در نعمت دادن خود است.

٤٩٥٣.امام صادق عليه السلام : خدا ، سترگ تر از همه چيز و مهربان تر از همه چيز و بلند پايه تر از همه چيز است.

٤٩٥٤.امام صادق عليه السلام : خدايا!... تو عزّتمندتر و شكوهمندتر ، شنواتر و بيناتر ، والاتر و بزرگ تر ، ظاهرتر و سپاس گزارتر ، تواناتر و داناتر ، به سامان كننده تر ( / چيره تر) و بزرگ تر ، سترگ تر و نزديك تر ، فرمان رواتر و فراگيرتر ، دست نايافتنى تر و بخشنده تر ، و حاكم تر و برتر و ستوده تر از آنى كه ديدِ چشم ، سترگى تو را دريابد يا وصف كنندگان، صفت تو را وصف گويند يا به نهايت تو دست يابند.

٤٩٥٥.امام كاظم عليه السلام : همانا خداوند ، بلندمرتبه تر و شكوهمندتر و سترگ تر از آن است كه به حقيقت وصف او بتوان رسيد . پس ، او را به آنچه خود را به آن وصف كرده، وصف نماييد و از جز آن ، خوددارى ورزيد.

[١] ظاهرا ناظر است به آيه ٥٣ از سوره فرقان.