٤٥٩١.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا ، بر مردى از بنى هاشم وارد شد كه در حال جان دادن بود. پس پيامبر خدا به او فرمود : «بگو : خدايى جز خداى بلند پايه سترگ نيست. خدايى جز خداى داناى كريم نيست. منزّه است خدا، پروردگار آسمان هاى هفتگانه و پروردگار زمين هاى هفتگانه و آنچه ميان آنهاست و پروردگار عرش سترگ، و ستايشْ از آنِ خدا ، پروردگار جهانيان است» .

٤٥٩٢.امام صادق عليه السلام : پدرم هر گاه به بامداد در مى آمد، مى گفت : «... خداوندا، اى پروردگار مشعر الحرام، و پروردگار شهر حرام ( مكّه ) ، و پروردگار حِلّ و حرام! به محمّد و خاندان محمّد از سوى من درود برسان ... . منزّه است خدا، پروردگار آسمان ها و زمين ها و آنچه ميان آن دو است و پروردگار عرش سترگ!».

٤٥٩٣.امام صادق عليه السلام : هر كه چهل بامداد ، با اين عهد (پيمان نامه) به درگاه خدا نيايش كند، از ياوران قائم ما ـ كه درود بر او باد ـ خواهد بود و اگر پيش از [ ظهور ]او در گذرد، خداى متعال ، او را از گورش بيرون مى آورد و در برابر هر واژه اى ، هزار حسنه به او عطا مى كند و هزار گناه از او نابود مى كند و [ آن پيمانْ ] اين است : «خداوندا! اى پروردگار نور سترگ، و پروردگار كرسىِ بلند، و پروردگار درياى آكنده، و فرو فرستنده تورات و انجيل و زبور، و پروردگار سايه و باد گرم، و فرود آورنده فرقانِ سترگ (قرآن) و پروردگار فرشتگان مقرّب و پيامبران و فرستادگان . خدايا! من از تو درخواست مى كنم به وجهِ كريمت و به نورِ وجهِ روشنگرت و به فرمان روايىِ ديرينه ات...» . [١]

[١] معروف به دعاى عهد .