٤٨٤٦.امام على عليه السلام : [ خداوند ، ] به راز درونِ رازداران و نجواى رازگويان و ره يافته هاى گمان ها و گره تصميم هاى يقينى و نگاه هاى دزدانه ديدگان و آنچه پوشش دل ها و نهان هاى ناپيدا ، در بر گرفته اند و آنچه سوراخ گوش ها براى دزدانه شنيدن آن ، گوش فرا داشته است و به اقامتگاه هاى تابستانى موران ريز و اقامتگاه هاى تابستانى حشرات گزنده و [در دلْ] گرداندن ناله مادرانِ فرزند از دست داده، و گام هاى بى صدا، و شكفتن گاه ميوه از درون پوشش غنچه ها، و مخفيگاه هاى دَدان در پناهگاه ها و دره هاى كوه ها، و نهانگاه پشه در ميان تنه ها و پوسته هاى درختان ، و رستنگاه برگ ها از شاخه ها و ريزشگاه نطفه ها در آبْ گذرهاى پشت ها، و ابرهاى نوخاسته و ابرهاى به هم پيوسته و ريزش باران از ابر متراكم و آنچه گردبادها با كرانه هاى خود بر مى انگيزند و باران ها با سيل هاى خود مى زدايند ، و گردش گزندگان در توده هاى شن، و قرارگاه پرندگان در اوج قله هاى كوه ها و آوازخوانى [پرندگان ]سخنگو در تاريكى هاى آشيانه ها ، و آنچه صدف ها در بر گرفته اند و خيزاب هاى درياها در آغوش كشيده اند و آنچه تاريكى شب ، آن را فرو پوشانده و [آفتاب ]تابان روز ، بر آن تابيده و آنچه را كه لايه هاى تاريكى ها و مجارى نور ، بر آن پى در پى ، در آمده اند ، و نشان هر گام و صداى پنهان هر جنبش و بازگشت هر گفتار [در ذهن ]و حركت دادن هر لب و قرارگاه هر انسان و وزن هر مور ريز، و همهمه هاى هر جان انديشناك و آنچه بر روى آن (زمين) است از ميوه درختى، يا برگ افتاده اى ، يا قرارگاه نطفه اى ، يا محلّ جمع شدن خونى يا تكه گوشتى يا آفرينش آفريده اى و نطفه اى ، داناست . و در [ آگاهى از ] اينها رنجى به او نرسيد و در نگهدارى آنچه از آفريده هايش نوآورى كرد، مانعى او را باز نداشت و در اجراى امور و تدبيرهاى آفريدگان، خستگى و سستى اى او را فرا نگرفت؛ بلكه دانشِ او ، به آنها نفوذ كرد و شمارش او ، آنها را به شماره در آورد، و دادگرى او ، آنها را فرا گرفت و بخشش او ، آنها را فرو پوشاند، به رغم كوتاهى ايشان از حقيقت آنچه او سزاوار آن است.