٤٨٨٤.امام باقر عليه السلام : خداوند عز و جل بود و جز او چيزى نبود و هماره به آنچه به وجود خواهد آمد ، داناست و دانش او به آن ، پيش از بودن آن، چون دانش او به آن ، پس از بودن آن است.

٤٨٨٥.التوحيد ـ به نقل از ابن مسكان ـ: از امام صادق عليه السلام درباره خداوند والا و بلند پايه پرسيدم : آيا به مكان ، پيش از آن كه مكان را بيافريند، داناست، يا هنگامى كه آن را آفريد و پس از آن كه آفريد، دانست؟ فرمود : «خداوند ، برتر و بالاتر است ؛ بلكه هماره به مكان، پيش از ايجاد آن دانا بود، همچون دانش او به آن ، پس از آن كه آن را ايجاد كرد . و اين سان ، دانش او به همه اشيا، چون دانش او به مكان است».

٤٨٨٦.امام رضا عليه السلام : خداوند ، هماره به اشيا داناست، پيش از آن كه اشيا را بيافريند، همچون دانش او به اشيا، پس از آن كه اشيا را آفريد.

٤١ / ١ ـ ٤

دانش او ، بدون آموختن است

٤٨٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بزرگداشت خداى شكوهمندِ والا ـ: منزّهى تو؛ كسى كه جز او خدايى نيست ... داناى به هر چيز ، بدون آموزگار.

٤٨٨٨.امام على عليه السلام : داناست ، بدون به دست آوردن و بدون افزون گشتن و بدون دانش بهره گرفته شده [ از ديگرى ] ... . ادراك او با ديدن و دانش او با آگاه كردن نيست .