٤٩٣٥.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ: اين ، جايگاه كسى است كه ... از آن گناه سترگ كه در دانش تو ، او را هلاك نموده و از كار زشتى كه در حكم تو ، او را رسوا كرده ، به تو پناه آورده است ؛ از گناهانى كه لذّت هاى آن پشت كرد و از بين رفت و پيامدهاى آن بر جاى مانْد و لازم گشت . اى خداى من! اگر او را كيفر دهى، دادگرىِ تو را انكار نمى كند و اگر از او در گذرى و بر او رحمت آورى، گذشت تو را بزرگ نمى شمارد ؛ زيرا تويى پروردگار كريم كه آمرزش گناهِ بزرگ بر او گران نمى آيد.

٤٤ / ٣

ويژگى بخشايش او

قرآن

«و او كسى است كه توبه را از بندگانش مى پذيرد و از بدى ها در مى گذرد و آنچه مى كنيد، مى داند» .

«و آنچه از گرفتارى، به شما در رسد، به سبب چيزى است كه دستان شما به دست آورده اند و از [گناهان ]بسيارى در مى گذرد» .

ر . ك : شورا : آيه ٣٤، بقره : آيه ٥٢ و ٢٨٦ ، آل عمران : آيه ١٥٢ و ١٥٥ ، نساء : آيه ١٥٣ ، مائده : آيه ٩٥ و ١٠١ ، توبه : آيه ٤٣ و ٦٦ .

حديث

٤٩٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوندا! تو بخشايشگر كريمى هستى كه بخشايش را دوست مى دارى . پس بر من ببخشاى!