دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٧٧
٤٧٧٢.امام على عليه السلام : هر كه گفت : «كجاست؟» ، براى او غايت شمرده است.
٤٧٧٣.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به اين سخن كه : خداوندگار ما پيش از آن: «كجا» ، پرسش از مكان است، حال آن كه خدا بود و مكانى نبود.
٤٧٧٤.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ: تو كسى هستى كه مكانى تو را در بر نمى گيرد.
٤٧٧٥.علل الشرائع ـ به نقل از ثابت بن دينار ـ: از زين العابدين على بن حسين بن على بن ابى طالب عليه السلامدرباره خدا ـ كه بزرگ است شكوه او ـ پرسيدم كه : آيا به [داشتن ]مكانى وصف مى گردد؟ فرمود : «از آن برتر است». گفتم : پس چرا پيامبرش محمّد صلى الله عليه و آله را [ در شب معراج ] به آسمان برد؟ فرمود : «براى آن كه ملكوت آسمان ها و شگفتى هاى صنع و نو آورى هاى آفرينش خود را كه در آنهاست ، به او نشان دهد». گفتم : پس گفتار خداوند عز و جل «آن گاه نزديك و نزديك تر شد ، به اندازه دو [ انتهاى ] كمان يا نزديك تر ، شد» [به چه معناست]؟ فرمود : «آن ، پيامبر خداست كه به حجاب هاى نور ، نزديك شد و ملكوت آسمان ها را ديد. سپس نزديك تر آمد و از پشت آن ، به ملكوت زمين نگريست ، چندان كه پنداشت او در نزديكى به زمين ، مانند اندازه دو كمان يا نزديك تر است».