«و گفتند : ستايش ، از آنِ خدايى است كه در وعده خود ، به ما راست گفت و ما را ميراثدار زمين (بهشت) گرداند كه از بهشت هر جا بخواهيم، جاى گزينيم. پس پاداش عمل كنندگان ، چه نيكوست!» .

«سپس وعده [ى خود] را به ايشان راست گردانديم . پس ايشان و هر كه را مى خواهيم، رهايى بخشيديم و اسرافكاران را هلاك ساختيم» .

«و بى گمان ، خدا وعده خود به شما را راست گرداند، آن گاه كه با اذن او ايشان (كافران) را با شتاب مى كشتيد تا آن گاه كه سست شديد و در كار [نبرد] ، با يكديگر به ستيزه پرداختيد و پس از آن كه آنچه را دوست مى داريد، به شما نشان داد، [از دستور پيامبر] نافرمانى كرديد. [ برخى ] از شما دنيا مى خواهد و [برخى] از شما آخرت مى خواهد . سپس شما را از ايشان باز داشت تا شما را بيازمايد و در حقيقت ، از شما در گذشت و خدا به مؤمنانْ داراى بخشش است» .

«بى گمان ، خدا رؤياى پيامبر خود را به حقْ راست گردانيد كه اگر خدا بخواهد، قطعا آسوده به مسجد الحرام در خواهيد آمد ، در حالى كه سرهايتان را تراشيده ايد و [يا] كوتاه كرده ايد [و از كسى ]بيم نداريد . پس [خدا] چيزى را دانست كه نمى دانستيد. از اين روى، پيروزى اى نزديك جز آن قرار داد» .

حديث

٤٨٠١.امام على عليه السلام : خداوندا! ستايش از آنِ توست، اى برانگيزنده ستايش و ميراثدار ستايش و نوآور ستايش و پديدآور ستايش و وفا كننده به پيمان و راستْ وعده و داراى لشكر شكست ناپذير و ارجمندىِ ديرينه!

٤٨٠٢.بحار الأنوار ـ در دعا نزد مرقد امام حسين عليه السلام ـ: ستايش ، از آنِ خداست كه فرمان او نافذ است، وعده او راست است، سخنان او را دگرگون كننده اى نيست و اوست شنواى دانا.