برگرفته هاى گوناگون مادّه «شفع» در قرآن كريم، ٣١ بار به كار رفته و نام «شفيع» ، سه بار به كار رفته است . آن سان كه از قرآن و حديث دانسته مى شود ، شفاعت، در اصل منحصر به خداست ؛ امّا شفاعت ديگران ، با اذن خداى سبحان ، امكان پذير است.

٣٣ / ١

شفاعت ، يكسره از آنِ اوست

«يا جز خدا، شفاعتگرانى برگرفته اند؟ بگو : آيا اگر چه [ آن شفاعتگران ] مالك چيزى نباشند و در نيابند؟ بگو : شفاعت ، يكسره از آنِ خداست، فرمان روايى آسمان ها و زمين ، از آنِ اوست، آن گاه به سوى او باز گردانده مى شويد» .

٣٣ / ٢

شفاعتگرى جز او نيست

قرآن

«خدا كسى است كه آسمان ها و زمين و آنچه را ميان آن دو است ، در شش روز آفريد، پس بر عرش استيلا يافت. براى شما ، جز او هيچ سرپرست و شفاعتگرى نيست. آيا به ياد نمى آوريد؟!» .

«كسانى را كه دين خود را به بازى و سرگرمى گرفتند، و زندگىِ دنيا ايشان را فريفت، فرو گذار و با آن [قرآن] ياد آورى كن . مبادا شخصى به آنچه به دست آورده، تسليم [هلاكت] گردد كه براى او در برابر خدا ياور و شفاعتگرى نيست» .