٤٦٨٧.التوحيد ـ به نقل از يزيد بن اصمّ ـ: مردى از عمر بن خطاب پرسيد : اى پيشواى مؤمنان! تفسيرِ «سبحان اللّه » چيست؟ گفت : در اين بوستان ، مردى هست كه هر گاه بپرسند، پاسخ مى گويد و چون خاموش مانَنْد، [به سخن گفتن ]مى آغازد. پس آن مرد ، داخل شد و ناگاه [ديد كه] او على بن ابى طالب عليه السلاماست. گفت : اى ابو الحسن! تفسير «سبحان اللّه » چيست؟ فرمود : «آن ، بزرگداشتِ شكوه خداوند عز و جل و پيراسته دانستن او از چيزى است كه هر شرك ورزنده اى بگويد، و چون بنده آن را بگويد، هر فرشته اى بر او درود مى فرستد».

٤٦٨٨.امام صادق عليه السلام ـ به هشام بن حكم كه از وى تفسير «سبحان اللّه: تنزيهى براى خداست . آيا نمى بينى كه هر گاه كسى از چيزى به شگفت آيد، مى گويد : «سبحان اللّه ؛ پيراسته است خدا ».

٤٦٨٩.الكافى ـ به نقل از هشام جواليقى ـ: از امام صادق عليه السلام درباره گفتار خدا عز و جل «سبحان اللّه » پرسيدم كه مراد خدا از آن چيست؟ فرمود : « پيراسته دانستن او » .