٤٥٠٨.امام على عليه السلام : آنها (آفريده ها) را نه براى تقويت سلطه اى پديد آورده ، نه از بيم نابودى ، نه كاستى ، نه براى يارى جستن عليه هماوردى دشمنى كننده ، نه همانندى فزون خواه ، و نه انبازى ستيزه جو.

٤٥٠٩.فاطمه عليهاالسلام : آنها (اشيا) را به توانايى خود ، پديد آورد و آنها را به خواست خود ، آفريد ، بدون آن كه او را به پديد آوردن آنها نيازى باشد.

٤٥١٠.فاطمه عليهاالسلام : اشيا را نوآورى كرد ، نه از چيزى كه پيش از آنها بوده باشد ، ... بدون آن كه او را به پديد آوردن آنها نيازى باشد و بدون آن كه در صورتگرى آنها براى او سودى باشد ، مگر براى استوار گرداندن حكمت خود و يادآورى بر طاعت خود و پديدار ساختن توانايى خود، [و ]به بندگى گرفتن آفريدگان خود و نيرومند كردن فراخوان خود.

٤٥١١.امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى ايشان در طلب عفو ـ: اى خداى من! از تو مى خواهم جانم را ببخشى كه آن را نيافريدى تا بدان ، از گزندى جلوگيرى كنى يا بدان به سودى برسى.

٤٥١٢.امام صادق عليه السلام : اوست آفريننده اشيا ، نه براى نيازى.

٤٥١٣.امام رضا عليه السلام : پس اگر آنچه را كه آفريد ، براى نياز خود آفريده بوده ، براى گوينده اى روا بود كه بگويد : « [خدا] به آنچه آفريده ، دگرگون مى شود» ، به دليل نيازى كه بدان دارد ؛ ولى او چيزى را براى نياز خود نيافريده است. همواره پا برجاست ، نه در چيزى و نه بر روى چيزى ؛ امّا آفريدگان ، برخى ، برخى ديگر را نگاه مى دارد و پاره اى در پاره اى داخل مى گردد و [يا ]از آن بيرون مى شود . و خداوند عز و جل پاك، با توانايى خود، همه آنها را نگه مى دارد و در چيزى در نمى آيد و از آن بيرون نمى شود و حفظ آن، بر او گران نيست و از نگهدارى آن ، ناتوان نمى گردد و هيچ يك از آفريدگان ، چگونگىِ آن را نمى داند، مگر خداى عز و جل و آن كه از فرستادگان و اهل رازش است و نيز محافظان امر و گنجينه داران برپا كننده آيينش كه آنها را بر آن ، آگاه ساخته است.