دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥٣
٥١٣٤.امام على عليه السلام : پناه آوردم به خدايى كه جز او خدايى نيست؛ آن كه در والايى خود، نزديك است و در نزديكى خود، والا و در سلطه خود، نيرومند.
٥١٣٥.امام حسن عليه السلام ـ در دعا ـ: اى بسيار نيرومند، اى سختْ كيفر.
٥١٣٦.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ: مردى خدمت امام باقر عليه السلام آمد و به ايشان گفت : مرا از پروردگارت آگاه كن كه از كِى بوده است؟ فرمود : «واى بر تو! تنها درباره چيزى كه نبوده، گفته مى شود : از كِى بوده است؟ پروردگار من ـ كه والا و بلندپايه است ـ همواره زنده است، بى چگونگى، و براى او «بود» نيست و هستى اش چگونگى ندارد و او را مكان نيست و در چيزى نبوده و بر روى چيزى نيست و جايگاهى براى جاى خود، نوآورى نكرده و پس از آن كه اشيا را پديد آورد، نيرومند نشد، و پيش از آن كه چيزى پديد آورد، ناتوان نبود و پيش از آن كه چيزى نو آورى كند، دل تنگ نبود و به شى ء ياد شده اى [در زبان يا ذهن ]نمى مانْد».
٥١٣٧.امام صادق عليه السلام : ستايش، از آنِ خداست؛ بردبارِ نيرومندِ توانمند، راهنماى راه راست ، آغازگر باز گرداننده و بسيار كنشگر در آنچه خواهد.
٥١٣٨.امام كاظم عليه السلام : هر نيرومندى، در برابر نيرومندى خدا، ناتوان است.