٥٠٠٤.امام مهدى عليه السلام ـ از نيايش ايشان در قنوت ـ: از تو درخواست مى كنم به نام اندوخته پوشيده زنده پاينده ات، كه آن را نزد خود در علم غيب، ويژه خود ساخته اى [و ]كسى از آفريده هايت از آن آگاه نشد.

٥١ / ٢

آنچه قيام او ، با آن ، توصيف نمى شود

٥٠٠٥.امام على عليه السلام : پايدار است، نه با فرجام، و استوار است، نه با ستون ها.

٥٠٠٦.امام رضا عليه السلام : او استوار است، نه به معناى به پا خاستن و ايستادن بر ساق پا با سختى، آن گونه كه اشيا پا برجا هستند؛ ولى [ عبارتِ ] «قائم است»، خبر مى دهد كه او نگاهبان است؛ مانند گفتار شخص : «فلانى قائم به امر ماست» و خدا، همان نگاهبان بر هر شخصى است در آنچه به دست آورده، و نيز «قائم» در سخن مردم، به معناى «پايدار» است و گاه نيز از بسندگى خبر مى دهد. مانند گفته تو به كسى : «به كار فرزندان فلان، بر خيز»؛ يعنى ايشان را بسنده باش. قائم از ما (انسان ها) بر روى ساق [پا ]ايستاده است. پس [ما و خدا ]در نام ، مشتركيم و در معنا اشتراك نداريم.