٤٩٨٢.امام على عليه السلام ـ در دعا ـ: تويى مهرورزى كه همه آفريده ها را مالك گشتى و آنها را بر پايه خواست خود، در گونه هاى ناهمگون در رنگ و اندازه، پديد آوردى.

٤٩ / ٣

پديده ها را با توانايى و فرزانگىِ خود، پديد آورد

٤٩٨٣.امام على عليه السلام : ستايش، خداى راست كه گويندگان، به مدح او دست نمى يابند و شمارشگران، نعمت هاى او را شمارش نمى توانند كرد و كوششگران، حقّ او را نمى پردازند؛ كسى كه بلندى همّت ها او را در نمى يابد و ژرفكاوىِ انديشه ها [در درياى معرفت] به او نمى رسد؛ كسى كه صفت او را نه اندازه معيّنى است، نه وصفى موجود، نه وقتى شمرده شده و نه مدّتى كشيده شده . آفريده ها را با توانايى خود، پديد آورد.

٤٩٨٤.امام رضا عليه السلام : ستايش، از آنِ خداست كه بى گمان، پديد آورنده اشيا و نوآور آنهاست، با توانايى و فرزانگى خود؛ نه از چيزى ، تا اختراعْ باطل گردد، و نه از مادّه اى ، تا نوآورى درست نيايد.

ر . ك : ص ٣٥ (فصل بيست و دوم : خالق) و ٤٤٧ (فصل پنجاهم : فاعل، فعّال).