دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٣

٤٨٩٨.امام باقر عليه السلام : خداوند متعال را دانشى ويژه و دانشى فرا گير است. امّا دانش ويژه ، دانشى است كه فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسلِ خود را از آن آگاه نگردانده است ؛ و امّا دانش فراگير او، آن دانش اوست كه فرشتگان مقرّب و انبياى مُرسل خود را از آن آگاه كرده و از پيامبر خدا به ما رسيده است.

٤٨٩٩.امام صادق عليه السلام : براى خدا دو دانش است : دانشى كه فرشتگان و فرستادگان و پيامبران خود را بر آن آگاه كرده و البتّه ما هم آن را مى دانيم ؛ و دانشى كه آن را ويژه خود ساخته است . پس هر گاه در چيزى از آن براى او بداء شود، ما را از آن آگاه مى كند و بر امامان پيش تر از ما، عرضه مى كند.

٤٩٠٠.امام صادق عليه السلام : براى خدا دو دانش است : دانش نهانِ اندوخته كه جز او آن را نمى داند و بَداء ، از جمله آن است ؛ [١] و دانشى كه آن را به فرشتگان و فرستادگان و پيامبران خود آموخته است و در نتيجه ، ما هم آن را مى دانيم.

٤١ / ٢

آنچه دانش او بدان وصف نمى گردد

٤٩٠١.امام على عليه السلام : راه هاى ژرف انديشه در ملكوت او سرگشته شد و تفسيرهاى فراگير ، پيش از راه يافتن در دانش او ، باز ايستاد و در برابر غيب پوشيده او پرده هايى از نهان ها، چنان مانع شد كه خِردهاى بلند پرواز در امور باريك در نزديك ترين نزديك هاى آنها سرگردان شد.