٤٨٥٨.امام على عليه السلام : از [اعمال] بندگانش بر او پنهان نمى ماند ، نه نگاه هاى خيره اى و نه تكرار گفتارى و نه نزديك شدن به بلندى اى و نه گشودن گامى در شبى تار و تاريكى آرام.

٤٨٥٩.امام على عليه السلام : نه نهان هاى ناپيداى هوا و نه پوشيدگى هاى پنهانِ تاريكى هاى شب و نه آنچه در آسمان هاى برين تا زمين هاى فرودين است، از [چنگ] او (خداوند) به در نمى روند .

٤٨٦٠.امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى ايشان ـ: اى خدايى كه چيزى ، نه در زمين و نه در آسمان ، بر او پنهان نيست و اى خداى من! چگونه چيزى كه خود آفريده اى ، بر تو پنهان بماند؟! و چگونه آنچه را كه خود ساخته اى ، به شماره در نياورى؟! يا چگونه آنچه خود تدبير مى كنى ، از تو نهان گردد؟! يا چگونه آن كه جز با روزىِ تو زندگى ندارد، مى تواند از تو بگريزد؟! يا چگونه آن كه راهى به غير از فرمان روايى تو ندارد ، از تو رهايى يابد؟!

٤٨٦١.امام زين العابدين عليه السلام ـ از دعاى ايشان در نماز شب ـ: خداوندا! بى گمان ، دانش تو بر كارهاى نهان ، اِشراف يافت و هر پوشيده اى در پيشگاه آگاهى تو، پديدار گشت. ريزه كارى هاى امور از تو پنهان نمى مانَند و نهان هاى ناپيدا از [چنگ ]تو به در نمى روند!

٤٨٦٢.امام باقر عليه السلام ـ در حديثى بلند ـ: پس آن گاه كه همه اين اعمال [ در روز رستاخيز ]بر خداى والا عرضه مى شود ، مى فرمايد : «من دادگرى هستم كه ستم نمى كنم ... . من همان خدايى هستم كه جز من ، خدايى نيست . دانا به راز و پنهان تر از رازم و منم مُشرف بر دل هاى بندگانم. ستم نمى ورزم و ظلم نمى كنم و كسى را جز به آنچه از او پيش از آفرينش او دانسته ام، ملزم نمى كنم».