٤٦٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال مى فرمايد : «در ديوان (نامه اعمال) بنده ام بنگريد. پس هر كه را ديديد كه از من بهشت خواسته، به او عطا كردم و هر كه از آتش به من پناه جُسته، او را پناه دادم».

٤٦٤٥.امام على عليه السلام : خداوند، [ از رحمت خود] دور نمى كند، مگر كسى را كه از مهرورزى سر باز زند و از بازدارندگى (خويشتن دارى از گناه)، كناره بگيرد. [١]

٤٦٤٦.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ: شايسته ترين كار براى تو در سترگى ات، رحمت آوردن بر كسى است كه از تو رحمت بخواهد.

٤٦٤٧.امام صادق عليه السلام : هر گاه [ از خدا] حاجت مى خواهيد، خداوندِ عزّتمند چيره را تمجيد كنيد و او را مدح كنيد و بر او ثنا گوييد. مى گويى : «اى بخشنده ترين كسى كه عطا كرد، اى بهترين كسى كه از او درخواست شد، اى مهربان ترين كسى كه از او مهربانى خواسته شد!».

٢٧ / ٢ ـ ٩

رحم كننده بر كسى كه رحم كننده اى ندارد

٤٦٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى رحم كننده بر كسى كه رحم كننده اى ندارد!

٤٦٤٩.امام زين العابدين عليه السلام : اى آن كه به كسى كه بندگان به او رحمت نمى آورند، رحم مى كنى!

[١] يا «مگر كسى را كه رحمت [ خدا] را نپذيرد و به رشته نگه دارنده خدا چنگ نزند».