«و در اين دنيا و در آخرت، براى ما نيكى بنويس. ما به سوى تو بازگشتيم. [ خدا] گفت : هر كه را بخواهم، به عذابم گرفتار مى كنم و رحمتم همه چيز را فرا گرفته است . پس آن را براى كسانى خواهم نوشت كه پروا مى كنند و زكات مى پردازند و براى كسانى كه به نشانه هاى ما ايمان مى آورند» .

حديث

٤٦٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهشت و جهنّم، به خود باليدند. پس جهنّم گفت : اى پروردگار من! گردن فرازان و بزرگى فروشان و پادشاهان و بلندْپايگان، به من در آيند. و بهشت گفت : اى پروردگار من! ناتوانان و نيازمندان و بينوايان، داخل من گردند. پس خداى والا و بلندمرتبه، به جهنّم مى گويد : «تو عذاب من هستى. تو را به هر كه بخواهم، مى رسانم» و به بهشت مى گويد : «تو رحمت من هستى كه همه چيز را فرا گرفته و براى هر يك از شما پُرىِ [خاصّ] خود است».

٤٦٢٧.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: گفتارى از قرآن، مرا شادمان مى كند كه آن را براى هر كس كه بر نفس خود اسراف ورزيده، اميد مى دارم : «فرمود : عذابم را به هر كه بخواهم، مى رسانم و رحمتم، همه چيز را فرا گرفته است» ، پس رحمت را عام و عذاب را خاص قرار داده است.

٤٦٢٨.امام على عليه السلام : خداوندا! من از تو به رحمتت ـ كه همه چيز را فرا گرفته ـ درخواست مى كنم.

٤٦٢٩.امام زين العابدين عليه السلام ـ در نيايش درخواستِ بخشايش ـ: ... تو كسى هستى كه همه چيز را به رحمت و دانش، فرا گرفته اى و تو كسى هستى كه براى هر آفريده اى، بهره اى از نعمت هايت نهاده اى و تو كسى هستى كه گذشتِ او بالاتر از كيفر اوست و تو كسى هستى كه رحمتِ او، پيشاپيشِ خشم او شتابان مى رود. تو كسى هستى كه بخششِ او بيشتر از باز داشتنِ اوست و تو كسى هستى كه همه آفريدگان، در گستره او گنجيده اند و تو كسى هستى كه از كسى كه به او عطا كرده، پاداش نمى خواهد و تو كسى هستى كه در كيفرِ كسى كه او را نافرمانى كرده، زياده روى نمى كند.